( 447 ) 
Allen. 
Ach ! 
Waterelfen. 
Effen, ach ! als een spiegel weer, 
Rolt op hun graf het kalme meer !… 
Rusten wij thans ook stil en zacht : 
Veilig is voortaan de nacht ! 
Volk op het strand (slotkoor.) 
Ach ! hoe velen, valsche golven, 
Die men weer te huis verwacht, 
Liggen in den killen nacht 
Uwer kolken diep bedolven !… 
Is’ t daarom dat, wild of zacht, 
Steeds uw stem klinkt als een klacht ? 
God ! breng allen, die vergaan, 
Hulp en redding aan ! 
