MsrDsrro — Conflmbnuii. VUk Himclne Moncnmic. 211 



precinxit sun zona l)cnccUcens. Perfectis talibus, piK'Hii LiunsligiiraLa est in 

 speciemanus, ct iiido mututo nomiuo \i>cata est Servile. Videns iaoc Sei-vile, 

 quod factum est do corpore, sua bona voluiitatc gratias agens ablmtisse, 

 respondit: "Inteuto corde volo locum custodiro," Tunc Sancta Moncnna 

 tradidit ei locum ad custodiendum, et pcrrcxit ad predictum locum, qui 

 vocatur Chellecleue, id est Cellula Montis, cum virginibus suis. Quo cum 

 pervenirent, et illic habitarc incipientcs, invcnit illas silvestris liomo, 

 porcarius alicuius regis de Orientalibus, nomine Macloithc, porcos pascons per 

 silvas. 



De contestatione rustica porcarii et de ieiunio scptem dierimi. 



8. Primo admirari coepit, vel tales personas in dcscrto consistere, vel 

 multitudiuem ancillarum Dei, nichil sccum de alimoniis habentes, unde 

 viverent, preter herbas. Sed forte ibi erant hominibus pascuales arbores et 

 arborum cortices, unde posseut vivere. Primo, ut rusticus homo, coepit illas 

 contestari per Deum, ne do silva quicquam sumereut, donee suo domino 

 illaruni adveutum enuntiaret, putans ille miser, vel iram domini sui sustinere, 

 si tacuisset, vel silvas quibus porci saciabantur deficere, si tautam 

 multitudiuem vesci de lignorum radicibus ^■el corticibus sineret. Post hec 

 ille malefactor pergit ad dominum suum, pvocul positum, narrans de 

 ancillarum Dei adventu in fines suos. Cui respondit rex se esse letum 

 debere in illarnm adventu, et donare eis licentiam de omnibus quecumque 

 voluissent, et illis opus essent. Inter hec, lit tradunt, transierant septem 

 dies, quibus sorores Christi, rustici contestatione constringebantur, ue de 

 silvis, ut dixi, quicquam gustarent donee reversus esset ille homo frigidus, et 

 inedia deficientibus, vel etiam extremum spiritum exhalantibus, donatur eis 

 liceutia vescendi de arboribus secundum regis mandatum. Coepit subulcus, 

 postquam pervenit, querero perditos, et diu quesitos invenii'e non potnit. 

 Venit ad sanctam Monennam homunculus, cumplangensque se dixit : " Vestri 

 causa porcos perdidi et diligentcr quesitos non inveni. Mala hora venistis in 

 istam terram, pro quibus perdidi meam pccuniam." Cui Sancta Moneuua, 

 tristem consulaus leni alloquio, per nuntimn dixit : " Monte benedicte, securus 

 esto, porci servati sunt a Domino, et a nobis exions, nunc invenies porcos 

 integro numero incolumes et salvos. Crede in Deum ubique posse 

 quodcunque sanum et integrum voluerit servare," At ille digressus ab eis in 

 verbo hoc, porcos in ilia hora omnes invenit, ut Sancta Moneuua certo 

 eventurum predixit. 



De porcello necato et cocto et iterum vito reddito. 



9. Et assumens unum ex iis porcellum, post non moram temporis, ad 

 sorores detulit diceus : " Oblatiunculam meam vobis dctuli, quia recta Clu'isli 



[31*] 



