I'jSrusrrtJ — Cajicliubram I il,a Sauclac Moacuiiac. 231 



De ainpula vitrea rc]icrt:i. 



4. Uiius do })i)etis ScoLonini proclarissiinus, iiniiiiiii- lireiidiMi, vir ul) 

 infantia oculis orbus, sed in artlie poetica inter onincs ciutpiecipiuis, venitad 

 (piemdaui iiuviuni nomine Berbani. Et ille in navicula transiens, cecidil 

 de sno sinu ampulla vitrea, que erat de vino plena, in prufundiim aijnc 

 t^tiiaiii din (piercnte.s nuiiupiaiu in\cinr(; pdtucnnit, ct nniiii .spr iiiveiueiidi 

 ablata, dixit postea in sue, (piod per verbuni canebat, carininiculo : " Si ista 

 ampulla nunc fuerit inventa, sancte Monenne sine dubio erit donauda, ut 

 habeat ilia aecuni in altaris ministerio, quod suuni mcritum monstrabit ile 

 jiiiirundo." Hoc eauens in sua lingua, unus pnispiciens videt vasculuni 

 sanum et integrmu iuxta se in aqua posituni, quod asumens, foris produxit 

 de aqua et ad sanctain Monennam postea transniisit, quod invocatuni nomen 

 eius Deus monstravit. 



Quod sancta Monenna angelos non venisse conquirens orationes 

 suas impediri sensit fichonum causa neophite. 



5. Angelos Domini cum sancta Monenna coUocutiones habere frequenter 

 adsiduas non dubium est, et die nocteque ab ilia numquam defuisse, ex quo 

 monasterio eolloeaverat usque ad mortis sue diem, exceptis tribus, ut alii 

 affirmant, nuctibus, alii una nocte, qui ab initio semper sibi tradituni 

 adfirmant, et quid tradituni ea\isae prestitit sequens contextus verbi 

 monstrabit. Alia nocte sorores oratorium ingresse ad matutinas ibi 

 peragendas vigilias, finitisque aliquando oi'ationibus, signo pulsate, silentio 

 dixit sancta Monenna sororiljus : " Puelle bencdicte Uomiui, non debemus 

 festinando negligere, qui id in ista nocte video vobis evenire. Debemus euim 

 nostras, in quantum possunnis, orationes ad Christum sursum erigere. Et 

 nimc ultra oratorii culnien non possuut ascendendo transire. Debemus hac 

 bora, in quantum i)0ssumus, onnies nostras coiiscientia.s niuudandu inxestigaro. 

 Sanetos cniia liuspites, qui nos visitare soliti erant, niuUu uiiiamur snljtn 

 tempore non venire. Si uamque nostra delicta qualiaeunnpie non fuissent, 

 sine dubio more solito semper advenirent." His auilitis, omnes ancelle 

 Domini ceciderunt in facies suas, tiniore in eius verbo pertorrile, plus 

 credebant verbo abbatisse, (piamvis sciebant in snis conscientiis nicliil 

 peccare, sicut et Apostolis quondam Dtmiino Uhristo dicente : "Quia unus 

 vestrum me tradet,'" respondisse Icguntur singuli diccsntes: "Nnmquid ego 

 sum, Domine?"- (^hujil euim in cordc sun unus(]uis([ue non habuil, supra se 

 scire Donuuuni vcrc putavit. liesi)onilitque una de peniteutibus, que nuper 

 de seculo venerat, dicens : " Mea culpa sine dubio hec vobis feci. Nunc enini 

 recorder, quod penitentiam meam promittens, oblita sum duos sotularea 



1 Matlh. 26, 21. ' Malth. 20, 22. 



