J^j.si'osiTd — Udncluihrdiu I'ita y-laactdc ManciiiKtc. '2''i5 



album de auro, lit mihi vidctur, niirabiliter ornatum, et cum illis mo oportut 

 exile ad Dominum moum, qui misit illos, lesum Christum. Doiict autem 

 Domiuus vestio adveutui morcedem, et quod voluistis dotiarc voluntaric pro 

 mca vita, uiuisquisquc douet lioc ad Domiuuiu pro sua auiuia propria. 

 Ilonedictionem mcam, quam postulastis, sine dubio recipietis. Benedicti 

 eniiu vos a Domino, qui fecit celum et terrain, cum uxoribus et liberis, 

 Hliabus et iiliis, et omnibus que ad vos pertinent, sitis in omnibus 

 benedixione Dei ditati. Pelliceam meam et melotem etcetera luea utcnsilia 

 pro thessauris vobiscum taiitum dimitto. Eeliquie mee cum baciilo nieo in 

 aliam terrain apporteutur. Que si vobiscum habueritis, contra inimicos 

 pergentes, qui veniunt vestros depopulare fines, victoriam per hec habere 

 Dominus vobis promittit. Extra vero termiuos terre vesti'e alias gentes 

 adire bellando nou debetis, sed si ille gentes voluerint vestros devastare 

 terminos et ibi puguare contra illos necessitas coget, semper vobis victoria 

 prospere subveniet. Alias autem gentes adire extra fines terre vestre, nisi 

 maiore potestate cogente, vos non oportet, ne forte ira Domini super vos 

 veniat. De mea autem absentia nolite esse tristes. Credo enim sine dubio 

 non minus posse impetrare a Domino de his que vobis proficiant, si ad ilium 

 exiero, quam quando fui vobiscum in seculo." Hec et his similia diligeiiter 

 eis demandans per episcopum, vale dixit singulis, nominibus suis, qui liec 

 audientes per renuutiantem episcopum, proiectis armis, omnes iletu maximo 

 planxerunt pro eius absentia, quam sciebaut orationibus suis adiuvari posse 

 per omnia. Post hec, consolatione suscepta, et ab episcopo confortati, accepta 

 benedictione sancte Moneune, reverse sunt ad edes suas. Ergo eadem die, 

 ante dispositis omnibus, in futurum suo monasterio pertinentibus, et predietis 

 per spiritum que temporibus futuris per ordinem postea eveuerunt, cum his 

 vero hospitibiis, qui ei in obviam processerant, die tertio Nonas lulii 

 perrexit ad Christum, septimo die a natali Petri et Pauli Apostolorum, cum 

 quibis exiit ad reguum celoriun, regnatura cum Cluisto in secula seculorum. 

 Amen. 



De ostensione sancte Monenne post obitus sui diem tertium ad 



Thanatim. 



10. Post tertium obitus sui diem sancta Monenna ostendit sc corporali 

 visu alii de sororibus nomine Taunat, venienti de sororuni dormitorio post 

 completorium, nescio qua causa cogente, viditque sauctam Monennam iuxta 

 criicem foris in proximo sitam in oratione stare. Qua agnita, ad pedes eius 

 corruens, dixit : " Domina, quid me lubes facere ? " Cui ilia respondit : 

 "Intioiens domum, ad cunctas dices sorores, ut magis in tali tempore habeaiit 

 sanctum silentium et neearum scrmones sonare audiantur foras extra domum. 



