_ if 
Dr. Incram—On Wedieval Moralized Tales. 139 
mihi debetur. Cumque ille vellet ingredi ad dominum suum, coepit 
dominus defendere ingressum. Qui adquisito adjutorio violenter in- 
gressus solarium. Quod videns pracpositus, continuo seipsum jugu- 
lavit, et manibus propriis divisas partes gutturis atrociter decerpsit ; 
et sic infeliciter vitam finivit. 
V.—(from the Exempta.)" 
Narrat Valerius quod quaedam vetula adorabat deos et eisdem 
sacrificia offerebat pro longa vita Dionysii tyranni. A qua cum ille 
quaereret quo merito suo hoc faceret, respondit vetula et ait, Cum 
eram puella et gravem haberemus tyrannum, optabamus quod more- 
retur. Quo mortuo successit tetrior arcem dominationis ejus occupans. 
Successit et tertius pejor et crudelior primis. Successisti et tu quartus, 
importunior et importabilior aliis. Timens itaque ne, si tu fueris ab- 
sumptus, post te locum tuum crudelior teneat et tibi in dignitate suc- 
cedat, [quare] caput meum cotidie diis pro salute tua devoveo. 
Dionysius autem quamquam tyrannus tam facetam audaciam punire 
erubuit et vetulam abire permisit. 
VI. 
Legitur in vita Sti. Brandani quod ei existenti in mari apparuit 
quaedam anima in nube horrida et tenebrosa flens et dicens, Oro te, 
pater, in caritate Christi Jhesu ut depreceris pro me misero peccatore 
per instans triduum misericordiae patrem, quia g gravissime torqueor pro 
meis reatibus in hac nube. Cumque sanctus ejus annuisset precibus, 
statim disperuit, paterque secundum suam sponsionem per triduum 
cum fratribus oravit pro eo. Peracto triduo apparuit iterum in nube 
aliquantulum clariore in parte tamen tenebrosa, dicens, Melius mihi 
fore sentio, pater, propter orationes vestras. Precor insuper ut per 
sequens triduum rogetis pro me. Quod pater sanctus fecit devote. 
Septima itaque die apparuit in lucida nube tota munda et fulgida, 
eratias agens et dicens se ea die in gloriam celestem fuisse deductum. 
Cui sanctus, Quis es tu et quomodo vocaris? Ad quod illa, Colomanus 
yocor, et monachus eram iracundus et seminator discordiarum inter 
fratres, propter quod ita fueram flagellatus. 
WAL: 
Quidam in archiepiscopatu de Dyvelyn® cum una die voluisset arcam 
suam plenam denariis aperire, invenit super ecs simiam sedentem et 
dicentem sibi, ‘‘ Noli tangere pecuniam istam, quia est Colewyni,”’ 7. e. 
diaboli; nec mirum, quia quod servus adquirit, domino suo adquirit, 
ut dicitur in jure civill. 
7 This story is taken, though not verbally copied, from Valerius Maximus, lib. vi. 
cap. 2. It is told also in Gest Rom., 53. 
8 Develyn in Dubl. ms. ; ‘‘ Dublin’’ is meant. 
