140 Proceedings of the Royal Irish Academy. 
VITt. 
Legitur in gestis Romanorum quod cum quidam juvenis nobilis 
nomine Lucianus quamdam virginem desponsaret nomine Eugeniam, 
et post convivium cum sodalibus fuisset 3 ingressus in campum ad spa- 
tiandum, anulum suum quem habebat in digito, digito cujusdam sta- 
tuae aereae astantis quasi conservandum dum luderet imponebat. Cum 
ludo satisfecisset et anulum a statua repetisset, digitum ipsum statuae 
usque ad volam repperit incurvatum ita quod nec poterat erigi nec 
anulus ab eo evelli. Recedens ergo damnum anuli dissimulans do- 
mum regreditur et in lectulo cum nova conjuge collocatur, et cum 
operi conjugali dare vellet operam, sensit inter se et conjugem huma- 
nam effigiem locatam et dicentem Mecum concumbe quia hodie me 
desponsasti ; ego sum Venus cujus digito anulum imposuisti. Cum- 
que hoc ipsum “pluribus noctibus ageretur et uxorem propriam cognos- 
cere prohiberetur, quidam presbyter civitatis nomine Palumbus magicis 
imbutus artibus requiritur, tumque salarium petitur et praestatur. 
Dixit itaque presbyter ad juvenem, vade hora noctis ad compitum 
proximum, et, considerans ibi transientes, quem inter eos ultimum et 
elegantioris staturae esse perspexeris, illi litteras quas tibi trado meo 
nomine commenda. Adit igitur juvenis compitum, turbam multam 
transire conspicit et inter alios mulierem quasi in habitu meretricio 
mulam equitantem, quae fuit ipsa Venus, quam quidam quasi collegii 
magister sequebatur. Cui juvenis litteras protendit a presbytero trans- 
missas, quas cum diabolus ille legisset, brachiis in celum protensis, ait, 
Omnipotens Deus, quamdiu Palumbi presbyteri nequitias patieris! 
et hoe dicto, satellites suos ad Venerem dirigit, anulumque ab ea vio- 
lenter extorsit, et juveni donavit. Palumbus vero ab hora impreca- 
tionibus diabolicis finem vitae sortiens omnia membra sua truncayit et 
misera morte defunctus est. 
IX. 
Quidam nobilis in Anglia, habens terrasin Anglia et in Wallia, tres 
habuit filios, qui, cum morti appropinquare se videret, vocavit tres filios 
suos et dixit eis, Si necesse fuerit vos aves fieri, quibus avibus velletis 
assimilari ? Cui respondit primogenitus, Ego assimilarer accipitri, quia 
nobilis avis est et de rapina vivit. Medius autem dixit, Et ego sturno, 
quia socialis est et turmatim volat. Tertius et junior aliis, Et ego cygno, 
quia longum collum habet, ut si aliquid dicendum in corde verteretur, 
bene possem deliberare antequam verbum veniret ad os. Pater autem 
haec audiens dixit primo, Tu fili, ut video vivere cupis de raptu, do tibi 
terras meas in Anglia, quia terra pacis est et justitiae, et in ea non 
poteris rapere impune. Tu autem, fili, qui societatem amas, habebis 
terras meas in Wallia, quae est terra discordiae et guerrae, quia per 
curialitatem malitiam comparabis [?]incolarum. Tibi autem, junior, 
nullam terram assigno, quia sapiens eris et per sapientiam tuam suffi- 
cienter tibi adquires. Mortuo igitur patre dividuntur terrae ut pater 
praedixerat ; frater autem junior, in sapientia proficiens, factus est 
capitalis justiciarius Angliae opulentus. 
