— 35 — 



go ilościowo tuż obok dębu, czyni bardzo prawdopodobnem przypuszczenie, że szczątki wierzb 

 pochodzić musiały w przeważnej części z formacyi wierzb przybrzeżnych, nie należących do 

 składu drzewostanu, w którym dąb naczelne miał miejsce. . 



3. R.: Fraxinus; 10 razy stwierdzony w większych kawałkach pnia i w drobnych 

 gałązkach. Wszystkie próbki należą do gatunku: Fr. excelsior L; czy między niemi zna- 

 chodzi się także Fr. oxycarpa, o tern rozstrzygnąć mogą tylko liście i skrzydlaki. 



4. R.: Betula; stwierdzony w postaci kawałków pni i w gałązkach 9 razy. Anatomi- 

 cznie nie różni się B. pubescens Ehrh od B. pendula Rott (— verrucosa Ehrh.J, prawdo- 

 podobnie jednak (sądząc według szczątków kory) obydwa gatunki wchodziły w skład flory 

 staruńskiej.- 



5. R.: Ulmiis; stwierdzony w 4 razach, w postaci grubszych i cieńszych gałęzi. Wąt- 

 pliwej wartości naukowej szczegóły w rozkładzie wiązek naczyń, mogące w typowych tylko 

 wypadkach umożliwić na drodze anatomicznych poszukiwań stwierdzenie przynależności ga- 

 tunkowej badanego drewna, nie dały w wypadkach przeze mnie badanych dostatecznie pewnych 

 wskazówek, któreby wystarczyły na określenie gatunkowe wiązów staruńskich. Znalezienie 

 liści, należących do U. scabra Mili, stwierdzają obecność tego gatunku, anatomiczne zaś 

 różnice czynią prawdopodobną także obecność gatunku U. glabra Mili. 



• 6. R: Primus; znaleziony 4 razy w postaci grubszych i cieńszych gałązek, zastąpiony 

 przez stwierdzone w 3 próbkach gatunki: Pr. avium L. i Pr. Padus L. 



7. R.: Cormis; stwierdzony w 3 razach w cienkich gałązkach, należących do gatunku 

 C. sangainea L. 



8. R.: Picea; stwierdzono w drewnie trzech średniogrubych gałęzi, okazujących wyraźne 

 ślady transportu wodnego jako P. excelsa L. 



9. R.: Rhamnus; w 2 próbkach, należących do tego rodzaju, stwierdzono Rh. ca- 

 thartica L. 



10. R.: Rosa; znaleziony w 2 razach bez określonej gatunkowej przynależności. 



11. R.: Lonicera; odkryty w jednej próbce, należy prawdopodobnie do gat. L. xy- 

 losteum L. 



12. R.: Acer; w jednej tylko próbce stwierdzony, w cienkiej gałązce, należącej do gat. 

 A. campestre L. 



13. R.: Sorbus; w jednej gałązce, należącej do & aucuparia L. 



14. R.: Pirus; znaleziony w jednej gałązce, należącej do P. communis L. 



15. R.: Juniperus; stwierdzono w jednym dość grubym kawałku, wykazującym ró- 

 wnież ślady transportu wodnego, jako Juniperus communis L. Uderzają niezwykle duże ko- 

 mórki miękiszowe w promieniach rdzeniowych. 



16. R.: Viburnum; odkryto w jednej próbce, bez określonej bliżej przynależności 

 gatunkowej. 



Jeżeli na podstawie powyższych wyników odtworzymy sobie obraz formacyi leśnej, którą 

 stwierdzone gatunki drzew i krzewów składały, to przyjąwszy świerk i jałowiec za składniki 

 przypadkowe, które transportem wodnym spłynęły z nieco dalszych, zapewne wyżej położo- 

 nych okolic, otrzymamy dla Staruni harmonizujący ze sobą zespół bogatego w gatunki lasu 

 liściastego. Składnikami tego lasu były jako drzewa panujące: dąb, jesion, brzoza, wiąz, 

 trześnia, rzadziej znachodziły się paklon, wierzby, grusza, jarzębina; podszycie 



