— 42 — 



6. Helix sericea Drap. 



Dwa okazy, z których jeden dorosły (śred. 6 # 5 mm., wys. 4 mm.) składa się z 6 skrę- 

 tów, drugi znacznie mniejszy, złożony tylko z 4 skrętów. Oba te okazy są zgodne 

 z opisem Clessina (D. E. M. F. 1884. str. 143. f. 72). 



Wszędzie zwyczajny po wilgotnych miejscach, na łąkach, w zaroślach i lasach pod 

 liściem opadłem i t. d. 



7. Helix riibiginosa Ziegl. 



Jedyny okaz nieco zgnieciony o śr. 6 mm. z zachowaną bardzo wyraźną rzeźbą sko- 

 rupki, znamienną mocniej występującą ziarnistą powierzchnią (z powodu odpadłych 

 włosków), czem obok innych znamion różni się od poprzedniego gatunku. 

 Śred. skór.: 6 mm.; wys. skór.: 4 mm. 



Przebywa na bardzo wilgotnych miejscach, na łąkach, w wiklinach, pod opadłem 

 liściem i t. p. 



8. Helix fruticum Mliii. 



Jedyny okaz z mocno uszkodzoną skorupą, której skręty wierzchołkowe i ostatni 



kształtem swoim odpowiadają tylko temu gatunkowi. 



Wysokość ostatniego skrętu: 9 mm. 



Zwyczajny u nas wszędzie po wilgotnych i cienistych zaroślach i łąkach. 



9. Helix carpatica Friv. 



Jedyny okaz, bardzo dobrze w całości zachowany. 



Śred. skór.: 14 mm.; wys. skór. 105 mm. 



Zwyczajny u nas w górach i na podgórzu; także w lasach na wyżynie podolskiej. 



Forma wschodnio-europejska (Cless. D. E. M. F. 1874. str. 171. fig. 98). 



10. Helix pomatia L. 



Kilka okazów ale tylko w ułomkach skorup przy wydobywaniu pogruchotanych. Roz- 

 miary i kształt ostatnich skrętów przemawiają za przynależnością tych ułamków 

 jedynie do tej formy, wszędzie u nas na równinach i podgórzu zwyczajnej. Barwa 

 jak za życia utrzymała się śniado-żółtawa z paskami na skrętach niewyraźnie od- 

 znaczonymi. 

 Śred. skór.: 38 mm.; wys. ost. skrętu: 26 mm. 



11. Helix lutescens Ziegl. 



Około 10 okazów, z których 5 zachowało się w całości. Kształtem i wymiarami 

 zgadza się zupełnie z opisem Clessina (M. F. Oest.-Ung. u. d. Schweiz. Nurnberg. 

 1887. str. 193. f. 97). 



Śred. skór.: 26 — 33'5 mm; wys. skór.: 29 — 32 mm. 



Forma południowo-wschodnia, znana dotąd z Galicyi i Siedmiogrodu. Na wyżynie po- 

 dolskiej zwyczajna szczególnie na wapnistym gruncie; w okolicy Lwowa pospolita. 



12. Papa muscortim L. 



Kilkanaście okazów zupełnie zgodnych z podziśdzień żyjącym, wszędzie bardzo pospo- 

 litym gatunkiem; występuje już w dolnym pleistocenie. 

 Śred. skór.: 175 mm.; wys. skór.: 3'25 mm. 



13. Clausilia laminata Mont. 



Jedyny okaz, zachowany tylko w ułamku, złożonym z dwu skrętów ostatnich z bardzo 



