b) Gromada: WIJE (MYRIOPODA). 



Rzęd: Dwuparce (Diplopoda). 

 Dr. M. Łomnicki. 



1. Glomeris connecca C. Koch. 



Okaz prawie cały, złożony z 12 obrączek, ale bez głowy. Barwa ciała jasnobrunatna 



z słabym metalowym połyskiem i ciemniejsza, pręgą środkową; półobrączki brzuszne 



wraz z częściowo zachowanemi odnóżami blado-śniade (venter cum pećlibus palli- 



clis). Pierwsza obrączka grzbietowa (przedplecze) blizko brzegu przedniego z dwiema 



znamiennemi brózdkami, równoległemi do brzegu (segmentum prirmim transnerse 



bistriatimi). Druga półobrączka grzbietowa (największa) również z kilkoma brózdkami 



całemi, po bokach głęboko wcięta karbem (znamię rodzajowe). Okaz ten zgadza się 



z dziś żyjącą Gl. connexa C. Koch. 



Długość ciała około: 6 mm.; szer. ciała: 35 mm. 



Zwyczajna u nas w mchu i pod liściem opadłem po miejscach wilgotnych. 



2. Glomeris hexasticha Brandt, cf. 



Okaz niecały, złożony tylko z 3 półobrączek grzbietowych i półobrączki kuprowej, zbli- 

 żony bardzo do Gl. hexasticha Brandt (według oznaczenia C. hr. Attemsa). O ile 

 z wymiarów półobrączek grzbietowych wnosić można, wielkość cała tego okazu była 

 dość znaczna. 

 Szerokość półobrączki: 4'5 mm. 



3. Strongylosoma pallipes Ol. 



Dwa okazy, zupełnie zgodne z formą żyjącą, pospolitą u nas wszędzie po lasach cie- 

 nistych i wilgotnych zaroślach tak w górach jak na równinach pod mchem, liściem 

 opadłem i gnijącem i t. p. 



4. Jidtis sp. 



Z rodzaju tego znajdują się bardzo często w iłach staruńskich oderwane obrączki, 

 bądź pojedyncze, bądź po kilka razem wraz z odnóżami; bliższe jednak określenie 

 tych szczątków w braku innych znamiennych części szkieletu chitynowego jest bardzo 

 utrudnione. Niektóre z tych szczątków zbliżają się do podrodzaju Leptoiidiis. 



