— 7 — 



szkieletu, ale w niemożności użycia tego szybu wyłącznie do dalszych poszukiwań, nie wiele 

 mógł uzyskać. 



Według później otrzymanej wiadomości pokład, w którym znajdywały się jeszcze 

 szczątki współczesnej mamutowi i nosorożcowi fauny i flory, r miał się skończyć już w głębo- 

 kości 33'5 m. Dnia 9 grudnia pogłębiono ten szyb jeszcze do 364 m, w następnym zaś roku 

 do 57 m, na czem w braku wydatności szybu, w którym spodziewano się większej ilości 

 wosku ziemnego, zaprzestano dalszego jego pogłębiania. 



Wydobytego nosorożca oddano również do przechowania Zarządowi kopalni, poruczając 

 czuwanie nad nim straży, z urzędu przeznaczonej, jak przedtem nad mamutem. W tem prze- 

 chowaniu pozostawał nosorożec przeszło 8 miesięcy, zanim po długich staraniach d. 24 lipca 

 1908 r. wreszcie dostał się do Muzeum im. Dziecluszyckich '). Tu go odpowiednio spreparo- 

 wano i wraz z mamutem ustawiono w dziale zbiorów paleontologicznych w jednej z większych 

 sal II piętra. 



opiewa: 



J ) Odnośny akt ze strony Juliusza Campe'go, właściciela kopalni wosku ziemnego w Staruni, 



Hamburg d. 17 Juli 1908. 



An das grafl. Dzieduszycki'sche Museum in Lemberg. 



. . . Nachdem jedoch die Frage, was in der Zukunft damit (t. j. z nosorożcem) geschehen soli, an 

 uns herangetreten ist, wiirde ich es fiir Unrecht finden, dasselbe anderen Handen zu iibergeben ais der aus- 

 gezeichneten Sammlung, welche ich im Dezember vorigen Jahres Gelegenheit hatte zu besichtigen und fiir 

 welche wiederum dieser Fund ein doppeltes Interesse hat, weil derselbe ais ein Fund authentisch feststeht 

 und die Bevolkerung der Provinz die grosste Berechtigung hat auf die Zeugen einer prahistorischen Ver- 

 gangenheit ... Ich weise meinen Vertreter Hr. Krigel an wegen Abnahme des Nashorns weitere Verabre- 

 dung zu treffen. 



Hochachtungsvoll 



Julius Campe. 



