— 6 — 



ciała. Gdy to zwierzę wyciągnięto na wierzch szybu, rozpoznano w niem natychmiast noso- 

 rożca dyluwialnego (Rhinoceros antiąuitatis BlmbJ, który podobnie jak nieco później po 

 nim mamut w tern samem bagnie ropnem zatonął. W kilka godzin później znalazł się róg 

 przedni nosowy, w pierwszej zapewne chwili przy wydobywaniu oderwany od głowy a po 

 kilku dniach i drugi róg tylny, równie dobrze zachowany jak przedni, ale o połowę prawie 

 niższy od niego. 



Stan zachowania nosorożca był taki sam jak mamuta, o tyle jednak lepszy, iż od 

 pierwszej już chwili przy jego wydobywaniu pilnie przestrzegano, by go w czem nie uszko- 

 dzono. Wieść o tem wykryciu rozeszła się natychmiast telegraficznie po krajowych dziennikach 1 ). 



NOSOROŻEC WYPCHANY I USTAAYIONY W MUZEUM IM. DZIEDUSZYCKICH. 



Przy dalszem pogłębianiu szybu zwracano baczną uwagę na pozostałe części noso- 

 rożca, ale równie jak to się rzecz miała z mamutem, z powodu niemożności wybicia od szybu 

 bocznego chodnika, części te (jak np. brakująca reszta odnóży, miednica, kręgi pacierzowe itd.) 

 pozostały niezawodnie w najbliższem sąsiedztwie miejsca znalezienia tego wykopaliska. Wpraw- 

 dzie w dniach następnych znajdywano jeszcze pojedyncze kości, głównie luźne żebra, które 

 jednak do złożenia całego szkieletu wcale nie wystarczyły. 



Dalsze poszukiwania, dokonywane z ramienia Muzeum im. Dzieduszyckich, trwały do 

 25 listopada 1907 r. Zarząd Muzeum nie szczędził kosztów na rozkopanie całej hałdy odno- 

 śnego szybu, wynagradzając robotników osobno za każdą wydobytą a nieuszkodzoną część 



ł ) Zdjęcia fotograficzne także i tego wykopaliska, wykonane tuż po wydobyciu jego przez St. Illa- 

 siewicza, reprodukowano po pismach illustrowanych i zaopatrzono mniej lub więcej obszernymi komenta- 

 rzami sprawozdawczymi (» Świat «, Nowe wykopalisko. Rocz. II. 14. XII. 1907. Nr. 50, str. 14). 



