— 71 — 



Dług. pokr.: 3'75 mm; szer. pokr.: 125 mm. 



W Europie środkowej i południowej aż po Kaukaz; u nas znany dotąd tylko z Po- 

 kucia (M. Ł.). 



110. Dryops Ernesti Gozis. 



Pokrywa lewa w 3 / 4 cz. od nasady zachowana. Prążki wgłębione sięgają od nasady 

 prawie aż do połowy pokrywy, gdzie przygasają. Kropki wyraziste, dość gęsto ułożone, 

 ale przestwory pomiędzy niemi większe niż one same i (pod znaczniejszem powiększe- 

 niem) drobniutko kropeczkowane. 

 Szer. pokr.: 1*25 mm. 



W całej prawie Europie ponad wodami tak stojącemi jak płynącemi, na moczarach, 

 łąkach wilgotnych i t. p. zwyczajny (M. Ł.). 



111. Helichus substriatus Muli. 



Pokrywa prawa doskonale zachowana, jakby z świeżego okazu oderwana, z właściwem 

 temu gatunkowi prążkowaniem, okryta drobniutkimi lśniącymi guzkami (ziarnista). 

 Drobne włoski również zachowały się, nadając całej powierzchni pokrywy połysk je- 

 dwabisty. Barwa jasno-szara z żółtawym odcieniem. 

 Dług. pokr.: 4 mm; szer. pokr.: 125 mm. 



Przebywa nad wodami w Europie środkowej i południowej. Jedyny okaz w Muz. im. 

 Dzieduszyckich pochodzi z podgórza (Łanczyn). (M. Ł.), 



12. Heteroceridae. 



112. Heterocerus obsolehis Curt. 



Z tego gatunku zachowało się stosunkowo dużo okazów, bądź prawie całych, bądź 

 tylko obie pokrywy ze śród- zatułowiem i odwłokiem. Na tułowiu niektórych okazów 

 utrzymały się także uda średniej i tylnej pary odnóży. 



Wobec braku innych cech istotnych znamiennem dla tego gatunku jest właściwe 

 uplamkowanie: złożone z plamki nie zawsze wyraźnej obok tarczki, z grzbietnych po- 

 dłużnych plamek przed środkiem pokryw, z których zewnętrzna jest bardziej ku przo- 

 dowi wysunięta, z dwu podobnych plamek poza środkiem pokryw, plamki podłużnej 

 przed końcem pokryw i trzech plamek bocznych, wysuniętych bardziej ku tyłowi niż 

 odpowiednie plamki grzbietowe. Na niektórych pokrywach jest to uplamkowanie bardzo 

 wyraźne, na innych skutkiem fosylizacyi przyćmione. Plamki nie zlewają się ze sobą. 

 Kropkowanie pokryw jest wyraźne; pomiędzy kropkami pólka wolne są bardzo deli- 

 katnie, dopiero poci silniejszem powiększeniem widocznie kropeczkowane. Na niektórych 

 pokrywach występują dość wyraźnie wgłębienia prążkowate, widoczne szczególnie przy 

 ich nasadzie. Włoski nie utrzymały się wcale. 

 Dług. pokr.: 2'75 — 3'5 mm; szer. pokr. (obu): 2 — 2'25 mm. 



Przebywa w większej części Europy tak przy słodkich jak słonych wodach, ale wogóle 

 nie jest tak zwyczajny jak inne gatunki tego rodzaju. (M. Ł.). 



113. Heterocertis fenestratus Thb. 



Dwa okazy, z których jeden cały ale bez odnóży, drugi zachowany z obiema pokry- 

 wami, odwłokiem, śród- i zatułowiem. Znamienne uplamkowanie składa się: z plamki 

 dość długiej przyszwowej w przedniej części pokrywy, dwu par grzbietowych plamek 



