— 85 — 



Wykaz powyższy owadów tęgopokrywych (chrząszczów), z pominięciem kilkunastu form 

 wątpliwych, nie dających się na podstawie niedostatecznie zachowanych szczątek z pożądaną 

 ścisłością określić, zawiera 180 gatunków. Najliczniej zastąpione są rodziny: Carabiclae (36), 

 Dytiscidae (30), Hydrophilidae (25), Chrysomelidae (24) i Curcidionidae (23); na inne 

 rodziny przypada po jednemu lub kilku przedstawicieli. 



W skład tej fauny wchodzą jednak także dwie formy z dalekiego wschodu Europy, 

 nieznane obecnie w tej części kraju naszego, jak: Eusomus acuminatus Boh. i Stephano- 

 cleonus ferrugineus Fisch., a które wskazywałyby na przesunięcie stepu jeszcze w naj- 

 młodszym pleistocenie dalej niż dzisiaj ku zachodowi, bo aż do samego podnóża Karpat. 



Cała ta młododyluwialna fauna, równoczesna obu gruboskórcom, mamutowi i noso- 

 rożcowi, ma charakter wybitnie teraźniejszy, bardzo małoco różny od dzisiejszej tego samego 

 obszaru. Przeważna bowiem większość gatunków tej fauny, znanych tak z równin jak pod- 

 górza karpackiego, zajmuje do dziś dnia ten sam obszar rozmieszczenia. Mała tylko ilość 

 form jest wyłącznie pochodzenia górskiego. Do tych ostatnich należą: Callidium aeneum Deg., 

 Gaurotes mrginea L., Chrysomela coernlea 01., Chr. purpwascens Germ., Chr. marca- 

 sitica Germ., Orina alpestris Schm., Hypera comata Schh. 



Stan zachowania wszystkich prawie tych owadów jest doskonały. Przechowała się nie 

 tylko jak najdokładniej rzeźba ich pancerza chitynowego z najdrobniejszymi szczegółami (czę- 

 sto wraz z włoskami i łuskami), lecz także właściwa barwa jak za życia jeszcze świeża lub 

 mało zmieniona, co również bardzo ułatwiało określenie gatunkowe form poszczególnych już 

 na podstawie samych pokryw. 



Pod względem ekologicznym występują w tej faunie formy: żyjące wyłącznie w lasach, 

 przeważnie liściastych (Elateridae, Buprestidae, Cerambycidae, Lucanus, Melolontha) 

 i zaroślach, bądź to na otwartych miejscach tak suchych (Opatrum sabulosum L.), jak mo- 

 krych, na łąkach (Chrysomelidae) i moczarach (Dryopidae, Heteroceridae) , bądź to 

 w bagnach i wodach tak stojących jak płynących (Haliplidae, Dytiscidae, Gyrinidae, 

 Hydrophilidae), w odchodach zwierząt ssących (Scarabaeidae), ścierwach (Silphidae) 

 i w gnijących materyach roślinnych. Niektóre formy jak: Coelambus lautus Schaum, Phily- 

 drus bicolor F. i Berosus spinosus Stev. są znamienne dla słonicowych obszarów. 



