— 87 — 



Dług. zach. okazu (odwłoka wraz z śród- i zatułowiem): 23'5 mm. 

 Zwyczajny na dnie bagien i stawów, gdzie leniwie się porusza, zwykle obłocony; na- 

 śladuje swą postacią ułomek gałązki zanurzonej w mule. 



Notonecta Fabricii Fieb. (glmtca L.). 



Dwa okazy, mocno zniekształcone: jeden bez głowy ale z całem przedpleczem, śród- 

 pleczem, pokrywami i odwłokiem, drugi z zachowaną wprawdzie głową ale rozgnie- 

 cioną, całem przedtułowiem, jednak z niezupełnym odwłokiem i nasadową tylko czę- 

 ścią pokryw. Barwa pokryw żółtawo-brunatna z ciemną plamką w tylnym kącie przy- 

 barcza (clavus) i zabarcza (corium). Śródtułowie na obu okazach dobrze zachowane, 

 czarne, ćmawe. Z odnóży zachowały się uda 3-ciej pary z brzegiem dolnym (we- 

 wnętrznym) kolcowato urzęsionym. 

 Dług. ciała (bez głowy): 12 mm; szer. ciała: 5 mm. 

 Zwyczajna na równinach i podgórzu. 



Coricca semistriata Fieb. cf. 



Okaz zachowany prawie cały ale mocno zgnieciony. Na przedpleczu przebiega około 



7 mało wyraźnych linijek poprzecznych, na przybarczu przeszło 18; nakreślenia na 



zabarczu marmurkowate, podobne do pisma hebrajskiego, przecięte 2 — 3 pręgami po- 



dłużnemi, nie dość wyraźnemi; błonka (membrana) gęsto marmurkowana. 



Dług. ciała: 6 mm. 



Zwyczajna w wodach stojących (ozn. prof. S. Smreczyński). 



Corixa Fabricii Fieb. 



Jedyny okaz prawie cało zachowany, ale skutkiem zgniecenia zniekształcony. Barwa 

 blado-brunatna (śniada), na tle której występują wyraźnie znamienne dla tego gatunku 

 nakreślenia. Na przedpleczu przebiega 7 poprzecznych linijek czarnych, równoległych; 

 wręga środkowa widoczna na trzech linijkach przednich. Na przybarczu (clavus) linijek 

 poprzecznych około 15; niektóre z nich w tylnej części przybarcza są rozwidlone; 

 mniej regularne ale także równoległe linijki występują, często rozwidlone, na zabarczu 

 (corium). Tak przy- jak zabarcze jest gęsto równolegle wzdłuż zrysowane (rastrowane). 

 Z odnóż utrzymały się tylko prawe 2-giej i 3-ciej pary. 

 Dług. ciała: 6 mm. 

 W wodach stojących w całym kraju (ozn. prof. S. Smreczyński). 



Lepyronia coleoptrata L. 



Z czterech okazów tego skoczka tylko jeden jest prawie cały. Inne okazy skutkiem 

 Josylizacyi są zgniecione a przeto mocno zniekształcone. Pokrywy zachowały właściwą 

 blado-brunatną barwę a na niektórych utrzymały się nawet znamienne nakreślenia, 

 złożone z przepaski ciemniejszej poza ich środkiem i skośnej plamki ku zewnętrznemu 

 brzegowi, gdzie pod kątem ostrym się zbiegają. Na jednym okazie utrzymała się 2-ga 

 i 3-cia para odnóży bez członków stopowych. 

 Dług. ciała: 55 mm; szer. ciała: 5 mm. 

 Zwyczajny po wierzbach. 



