— 100 — 



między powierzchniami stawowemi dla kłykci (condyli) 46 mm szeroka (w osi wyrostków 

 poprzecznych), a 32 mm wysoka, zapada ku przodowi w dosyć głęboką brózdę, oddzielającą 

 ją od mostka, który w kształcie wału łączy ze sobą u dołu obie powierzchnie stawowe dla 

 kłykci (condyli). Powierzchnia sama tego wału jest (w osi wyrostków poprzecznych) brózdo- 

 wana i w środku swej długości na 1(5 mm szeroka. Powierzchnia tylna tworzy gładką, po- 

 chyłą powierzchnię stawową, zlewającą się zupełnie z powierzchniami stawowemi bocznemi. 

 Brzeg górny i dolny tej powierzchni są lekko obrębione. Wysokość powierzchni wynosi 47 mm 

 (w kierunku od przodu do tyłu), szerokość z powodu zupełnego zlania się z powierzchniami 

 bocznemi wymierzyć się nie da. Grubość łuku pomiędzy szczytem guzka przedniego (tuber- 

 culum anticum) a górną krawędzią w kanale dla wyrostka zębowego wynosi 65 mm. 



Powierzchnie stawowe dla kłykci (condyli) czaszki mają kształt mniej więcej 

 nerkowaty. Długość tych powierzchni wynosi 100, szerokość 70, a głębokość stawu na gra- 

 nicy przewodu rdzeniowego 32 mm. Powierzchnie stawowe są gładkie, tylko przy samym prze- 

 wodzie rdzeniowym, w połowie długości krawędzi wewnętrznej, po każdej stronie znajduje się 

 wypukłość chropowata, trójkątna, po stronie prawej 40 mm długa, 25 mm szeroka, po lewej 

 35 mm długa, 20 mm szeroka, obie różniące się między sobą nie tylko wielkością, lecz także 

 i kształtem. Oddalenie zewnętrznych krawędzi powierzchni stawowych dla kłykci wynosi 

 210 mm; oddalenie środka ich górnych krawędzi 85, dolnych 55 mm. Krawędzie tych po- 

 wierzchni stawowych wznoszą się nad wyrostki poprzeczne (w osi kręgosłupa) na 26 mm 

 nad łuki górne i dolne na 12 mm. Cały obwód ich zewnętrzny obiega rowek niezbyt regu- 

 larny i widoczny, tworzący coś w rodzaju szyjki. Powierzchnia stawowa dla drugiego krę 

 szyjnego (epistropheusj składa się z powierzchni bocznych i łączącej je powierzchni 

 środkowej (tylnej — górnej ściany dolnego łuku), zlewających się w jedną całość. Kształt po- 

 wierzchni bocznych jest prawie eliptyczny. Oś ich dłuższa wynosi 85, krótsza 63 mm, a od 

 góry ograniczone są one przez incisura intermrtebralis, której długość wynosi 53 mm. 

 Powierzchnie te stawowe wyniesione są ponad powierzchnię wyrostków poprzecznych na ze- 

 wnątrz na 25 mm. Nasada ich spada ku górze (ku incisura interoertebralis) łagodnie, 

 zresztą naokoło stromo. Po stronie zewnętrznej do okoła brzegu powierzchni stawowej bie- 

 gnie rowek, tworzący rodzaj szyjki. 



Przewód rdzeniowy wskutek wysunięcia się ku środkowi powierzchni stawowej 

 zwłaszcza dla kr. zwrotnego (epistropheusj przewężony i na dwa przewody z sobą połą- 

 czone rozdzielony. 



Przewód dla rdzenia samego ma kształt eliptyczny. Jego szerokość (w osi wyrostków 

 poprzecznych wynosi 80 mm, wysokość (w osi proc. spinosus — tuberculum anticum) 

 50 mm. Długość tego przewodu u dołu na granicy jego z przewodem dla wyrostka zębia- 

 stego 50 mm, u góry przy spodniej części górnego łuku 85 mm. Przewód dla zębiastego 

 wyrostka kręgu zwrotnego (epistropheiis) jest mniej więcej kolisty, niezbyt regularny, 50 mm 

 szeroki, a w pośrodku około 40 mm wysoki, w połowie zaś wysokości ściany 35 mm długi. 

 Oddalenie najwięcej do siebie zbliżonych punktów na granicy przewodu dla rdzenia i wyrostka 

 zębiastego wynosi 50 mm. Całkowita wysokość obydwóch przewodów razem wynosi 90 mm. 



