— 104 — 



go otac/ającej wynosi 26 mm, z tyłu od samej podstawy 34 mm; szerokość w połowie wy- 

 sokości 45 mm. 



Łuki górne: wysokość ich w linii strzałkowej od przodu po stronie zewnętrznej (do 

 nasady wyrostka ościstego) wynosi 130, po stronie wewnętrznej (od podstawy przewodu rdze- 

 niowego do sklepienia) 78 mm; grubość łuku w wymiarze poprzecznym (w połowie wysokości 

 przewodu rdzeniowego) wynosi 40 mm; szerokość łuku (w osi kręgosłupa) od górnej krawędzi 

 zygapofyzy 70 mm. Przednią powierzchnię łuków przerzyna brózda, która biegnie od przodu 

 i góry do dołu i tyłu. a rozszerza się ku tyłowi i zlewa z incisura interoertebralis ante- 

 rior. Po stronie tylnej łuków znajdują się drobne wgłębienia, przechodzące u dołu w inci- 

 sura interoertebralis posterior. 



Wyrostki stawowe (processus articulares) przedstawiają pryzmaty krótkie, trój- 

 ścienne, odchodzące skośnie od łuków na zewnątrz i ku tyłowi. Powierzchnie ich stawowe 

 podobne do tychże okazu staruńskiego, 56 mm długie i szerokie. Przedłużenie ich stanowią 

 i tutaj powierzchnie półksiężycowatego kształtu, 36 mm szerokie i 15 mm długie. 



Wyrostek oś cis ty (processus spinosus) pochylony ku przodowi, ma kształt sze- 

 ścianu, o ścianie przedniej i tylnej ku dołowi lekko ściętej. Szerokość wyrostka ości- 

 stego u wierzchołka (w wymiarze poprzecznym) wynosi 110 mm, długość (w osi kręgosłupa) 

 100 mm. wysokość (od szczytu przewodu rdzeniowego) 70 mm. Ściana przednia ościstego 

 wyrostka prawie prostokątna o zaokrąglonych narożach, niemal płaska, chropawa, okazująca 

 liczne drobne fora/mina nutritwa. Ściana górna, kształtu rombu o zaokrąglonych narożach, 

 jest przedzielona w pośrodku w podłuż płytką, szeroką brózda, pogłębiającą się ku tyłowi 

 i dochodzącą do 1 / 3 górnej wysokości ściany tylnej. Cała powierzchnia ściany górnej jest nie- 

 równa. Ściana tylna posiada z powodu wgłębień na ścianach bocznych i ścianie górnej 

 kształt litery »M«. Środek tej ściany jest wgłębiony, a od jej l / 8 górnej, w środku, idzie do 

 dołu grzebień, dzielący wgłębienie to na dwie połowy. Krawędzie boczne tej ściany są zao- 

 krąglone, krawędź górna wycięta. Powierzchnie boczne wyrostka ościstego mają kształt trape- 

 zów, o boku krótszym równoległym, do dołu i ku tyłowi skierowanym. Powierzchnia ich 

 przy brzegu górnym wypukła, zagłębia się ku dołowi ku wyrostkom stawowym, a dalej się 

 podnosi, przechodząc w powierzchnie łuków. 



Otwór rdzeniowy (foramen nertebrale) kształtu prawie kolistego, jest 75 mm 

 szeroki a 68 mm wysoki. Górne sklepienie przewodu rdzeniowego ma w pośrodku wazką, do- 

 syć głęboką szczelinę. 



Na trzonie drugiego kręgu szyjnego ze Staruni dochowała się w części jeszcze mem- 

 brana ligamentosa (apparatus ligamentosus) w postaci taśmy na 76 mm długiej a 36 mm 

 w środku szerokiej, ku tyłowi nieco rozszerzonej i przyczepiającej się. do przedniego brzegu 

 trzonu trzeciego kręgu. 



Między drugim kręgiem szyjnym zaś a kręgiem trzecim szyjnym z boku (Tab. II, 

 Ryc. 6. 7) zachowały się po stronie lewej więzadła, które się poczynają na kręgu trzecim, 

 od przodu i boku naprzeciw miejsca, gdzie wychodzi górny korzeń wyrostka poprzecz- 

 nego (processus transnersus) i biegną skośnie ku dołowi do tylnej bocznej krawędzi dru- 

 giego kręgu w postaci mocnych pasm (ku dołowi coraz to dłuższych), przyczepiając się poza 

 wyrostkiem poprzecznym (processus transnersus). 



