— 180 — 



wszystkich kręgów lędźwiowych i ogonowych, lewej łopatki wraz z całą lewą kończyną prze- 

 dnią i obu rzepek. Dr. Dietrich podaje następującą dyagnozę tej odmiany: 



»Grosse hochbeinige, funfzehige Mammutrasse mit kurzem und 

 schlankem Rumpf. Im Schadel und den Mol aren mit primitiven Mer km a- 

 len. Schadel verhaltnismassig niedrig, Molaren weitlammelliger ais bei 

 den jiingsten Mammuten. Carpus und Tar sus hochentwickelt, der erste 

 aussen rein serial, innen nahezu serial. Die Mannchen gehoren zu den 

 Riesenf ormen; sie tragen starkę, gebogene, aber nur wenig spiral gedrehte 

 Stosszahne, dereń Wachsthum einer Hemmung unterliegt Die Stosszahne 

 werden gebraucht. Typus: Das Skelett N-o 12837 (6 adult) im K. Naturalien- 

 kabinett zu Stuttgart«. 



Oba szkielety, t. j. z Borny i ze Steinheim zostały zestawione i porównane przez 

 Prof. Dr. J. Feliksa ł ). Mamut ze Steinheim (stary osobnik o rozwiniętym już ostatnim 

 zębie trzonowym i siekaczach długich na 2*65 — 270 m) różni się dość znacznie od Sta- 

 ruńskiego tak pod względem wymiarów jak i kształtu poszczególnych kości. Natomiast szkie- 

 let z Borny, należący do osobnika nieco starszego niż Staruński, również z rozwiniętym do- 

 piero drugim (m 5 ) zębem trzonowym stałym, przypomina bardzo mamuta Staruńskiego, od 

 którego różni się większymi wymiarami poszczególnych kości, a przedewszystkiem siekaczy 

 (315 — 326 m), które są u niego prawie dwa razy dłuższe, a co jest prawdopodobnie 

 w związku nietylko ze starszym wiekiem osobnika z Borny, lecz także głównie z odmienną 

 płcią obu osobników. 



J ) Prof. Dr. J. Feliks. Vergleichende Bemerkungen zu den Mammutskeletten von Steinheim a. d. 

 Murr (in Stuttgart) und von Borna (in Leipzig) mit 3 Textfiguren. Sitzungsberichte der Natur. Ges. zu 

 Leipzig. 39. Jhg. 1912. 



