— 184 — 



cie się utrzymała i tę oddano radcy dworu ś. p. Dr. H. Kadyi'emu do opracowania. Z nogi wydobyto 

 również wszystkie kości, a pozostałe miękkie tkanki, po przepłókaniu w wodzie, włożono również do 4°/ 

 roztworu formalinowego (osobno głowę d. 10-go i nogę d. 11-go września). 



Skórę po zdjęciu również przepłókano i oczyszczono, a następnie włożono do roztworu z 1 cz. 

 soli kuchennej i 1 cz. ałunu celem jej utrwalenia, a zarazem uchronienia przed rozkładem gnilnym, gdyż 

 skutkiem długiego leżenia w miejscu mało przewiewnem (w szopie staruńskiej), naskórek jej zaczynał się 

 już okrywać pleśnią. Następnie rozwieszono ją na drewnianych podpórkach, by mogła jak najprędzej się 

 osuszyć i stać się odporniejszą na możliwy proces gnicia. 



Szkielet nogi po częściowem jej odtłuszczeniu w benzynie zmontowano i odfotografowano. Tak 

 samo postąpiono z głową. Obie szczęki a właściwie ich ułomki wraz z zębami odfotografowano z trzech 

 stron: zewnętrznej, wewnętrznej i górnej powierzchni. Wszystkie te zdjęcia wykonano z tego samego od- 

 dalenia, by ten sam stosunek wymiarów poszczególnych części zachować. 



Ponieważ przy próbnem spajaniu poszczególnych ułomków kostnych głowy, przy użyciu zwykłych 

 środków, nie można było dojść do zadowalniającego wyniku, przeto zwrócono się do radcy dworu, ś. p. 

 Dra H. Kadyi'ego, który też uprzejmie podjął się nietylko odtłuszczenia, lecz także ich zestawienia i trwa- 

 łego spojenia. W tym celu odtłuszczono je naprzód w parze benzynowej, a następnie spojono trwale 

 masą celuloidową własnego pomysłu. Głowę w ten sposób oczyszczoną, odtłuszczoną i zestawioną oso- 

 bno zmontowano. 



Do wypchania zaś samego zwierzęcia służyły modele głowy i nogi, wiernie według pierwotnego 

 kształtu z masy drzewnej odwzorowane, na które w końcu naciągnięto całą skórę i ustawiono zwierzę 

 w tem położeniu, w jakiem je w szybie według naocznych świadków znaleziono. 



R. Hartel i F. Kalkus 



preparatorowie Muzeum im. Dzieduszyckich. 



