OPIS SZCZEGÓŁOWY. 



BUDOWA ZEWNĘTRZNA CIAŁA. 

 Głowa. 



Tab. I. Ryc. 1—3. Tab. II. Ryc. 4, 5. Tab. III. Ryc. 6, 7. 



Głowa nosorożca Staruńskiego, dość silnie wydłużona i z boków w kierunku od tyłu 

 i zewnątrz, do przodu i wewnątrz spłaszczona, jest w dwu miejscach znacznie rozszerzona, 

 t. j. w okolicy potylicy i w okolicy oczodołów. Ograniczona jest ona pięciu powierzchniami :- 

 górną, dolną, przednią i dwiema boczne mi. 



Powierzchnia górna sięga od grzebienia potylicznego aż prawie po koniec kości no- 

 sowych. Linia jej profilu podłużnego, biegnąc od tyłu ku przodowi, spada (na przestrzeni 

 około 300 mm) silnie pochyło, od tyłu i góry do dołu i przodu aż po nasadę kości czo- 

 łowej, a pochyłość ta uwydatnia się o wiele więcej na zewnętrznej postaci głowy, niż na 

 czaszce kostnej. Dalej owa linia profilu (na przestrzeni około 200 mm) przebiega naj- 

 przód poziomo, następnie zaś na krótkiej przestrzeni podnosi się lekko ku górze i w 1 / s 

 przedniej kości czołowej pod nasadą drugiego rogu, dosięga najwyższego swego, jakkolwiek 

 niezbyt znacznego (na 60 mm długiego) wzniesienia. Stąd linia profilu obniża się o kilka- 

 naście milimetrów, biegnie łukowato wzdłuż kości nosowych ku przodowi i do dołu, a prze- 

 chodząc na przednią powierzchnię głowy, kończy się na krawędzi wargi górnej. Profil ten 

 zgadza się zupełnie z profilem głowy nosorożca włochatego z nad Wilui x ) i podobny jest 

 nieco do profilu głowy nosorożca (Mercka?) z nad rzeki Batantai, dopływu Jany 2 ), od którego 



') J. F. Brandt. Observationes ad Rhinocerontis tichorhini Historiam spectantes. Tab. XXV. UL 

 Mem. d. 1'Acad. imp. d. sc. de St. Petersb. VI. Ser. T. V. 1849. 



2 ) Głowę tę, jako należącą do Rh. anUąuitatis, opisał pierwszy J. D. Czerski w pracy pod tytu- 

 łem: Predwaritelnoje soobszczenie o dostawlennoj i z werchojańskago okruga go- 

 towy nosoroga. (Izwiest. wostoczno-sibirsk. otd. imp. russ. geogr. obszcz. T. IX. N-o 5 — 6. 31 dec. 

 1878 r.). Tę samą głowę opisał następnie Dr. Leop. v. Schrenck, jako należącą do Rhin. Merckii Jaeg., 

 w swej pracy: Der erste Fund einer Leiche von Rh. Merckii Jaeg. (Mem. de 1'Acad. imp. 

 d. sc. de St. Petersbourg. VII serie. T. XXVII. Nr. 7. 1880). Wreszcie J. D. Czerski w pracy: Wissen- 

 schaftłiche Resultate der v. d. R. A. R. d. Wiss. zur Erforschung des Janalandes 

 ausgesandten Expedition (tamże, T. XI, Nr. 1, 1892), obstaje przy swem dawniejszem twierdze- 

 niu, że jest to głowa nosorożca Rh. anUąuitatis; ponieważ jednak nie podaje rysunków, przeto kwestyi 

 tej nie można ostatecznie rozstrzygnąć. 



WYKOPALISKA STAHUNSKIE ^* 



