— 187 — 



zresztą jest pokryta nasadą rogu pierwszego. Część między rogami położona, w pośrodku za- 

 ledwie na 30 mm szeroka, ku bokom rozszerza się, a powierzchnia jej gładka spada ku bo- 

 kom łagodnie zaokrągloną krawędzią. Osada rogu pierwszego ma kształt jajowaty o tępo ucię- 

 tym końcu. Długość jej wynosi (mierzona tasiemką) 240 mm, szerokość największa 160 mm. 

 Powierzchnia jej, w 1 / 3 tylnej lekko wypukła, przechodzi bez widocznej zmiany w część między- 

 rogową. Dalej ku przodowi powierzchnia podnosi się w linii środkowej dość silnie grzebienia- 

 sto. Krawędzie osady rogu pierwszego spadają naokoło dosyć stromo. 



Róg pierwszy czyli nosowy. 



Tab. I. Ryc. 1, 2, 3. Tab. II. Ryc. 4, 5. Tab. III. Ryc. 8, 9. Tab. IV. Ryc. 10, 11, 12. 



Z rogu tego zachowała się właściwie tylko sama część środkowa, złożona z najdłuż- 

 szych włókien, które od podstawy biegną aż do wierzchołka, podczas gdy części obwodowe 

 rogu, a zwłaszcza boczne, złożone z włókien coraz krótszych, uległy zmacerowaniu i odpadły. 

 Wskutek tego róg ma postać wydłużonego i z boków ściśnionego stożka, którego wierzchołek 

 jest dość silnie ku tyłowi wygięty. Przednia krawędź rogu, 370 mm długa, jest łukowato 

 wypukła i ma w wysokości 90 mm nad podstawą nagłe wygięcie (około 10 mm) ku tyłowi. 

 Krawędź tylna, 270 mm długa, jest łukowato wklęsła. Wierzchołek rogu (gdy się patrzy na 

 niego z boku) jest szeroko zaokrąglony. Krawędź tylna rogu jest prawie dwa razy cieńszą 

 od przedniej. Grubość krawędzi przedniej w połowie długości wynosi 4 mm, tylnej 2 mm. 

 Ściany boczne rogu w miejscu odpadłych części są nierówne. Na ich powierzchni widać w wy- 

 sokości jeszcze 160 mm od podstawy kończące się liczne włókna, które nie dochodzą do 

 wierzchołka, co zdaje się świadczyć, iż do tego miejsca sięgały odpadłe części boczne rogu. 

 Podstawa rogu, a raczej jej część środkowa, 150 mm długa a 50 mm szeroka (pierwotnie 

 długość jej wynosiła 240 mm, szerokość największa 160 mm), ma kształt nieregularnie eli- 

 ptyczny i jest czółenkowato wklęsła. To wgłębienie jest najsilniejszem (13 mm) na granicy 

 7 3 tylnej i 1 / 3 środkowej. Cała powierzchnia dolna jest przytem w kierunku swej osi dłuż- 

 szej łukowato wygięta. Inne wymiary rogu są następujące: grubość rogu (w wymiarze po- 

 przecznym) na 10 mm od wierzchołka 10 mm, w połowie długości 40 mm, przy podstawie 

 50 mm; szerokość rogu (w wymiarze podłużnym) na 10 mm od wierzchołka 25 mm, w po- 

 łowie długości 110 mm, przy podstawie 150 mm. 



Róg drugi czyli czołowy. 



Tab. 41. Ryc. 4, 5. Tab. IV. Ryc. 13-16. 



Z niego również zachowała się tylko część przednia i środkowa, mająca kształt mocno 

 z boków ściśnionego stożka. Róg czołowy jest prawie trzy razy krótszy od nosowego, stosun- 

 kowo grubszy i mniej ku tyłowi wygięty. Krawędź przednia, lekko łukowato wypukła, ma 

 130 mm, tylna, łukowato wklęsła, 120 mm długości. Przytem podczas gdy w rogu nosowym 

 krawędź przednia była szerszą a tylna cieńszą, to tu rzecz się ma przeciwnie, co jednak 

 wszystko jest następczo wywołane przez odpadnięcie części bocznych, jak o tern świadczą 

 odciski podstaw obydwóch rogów, dające nam rzeczywisty obraz ich pierwotnej postaci. Po- 

 została część środkowa rogu posiada szczyt więcej ostry i mniej pochylony ku tyłowi, niż 



