— 220 — 

 Kostki słuchowe. 



Tab. XVIII. Ryc. 54—56, XXIX. 



W czaszce Staruńskiej znalazły się po stronie prawej zupełnie dobrze zachowane 

 kostki słuchowe, przypominające swym wyglądem kostki słuchowe nosorożców: At. bicornis 

 Tłh. javanus i Cerat, sumatranus. 



Młoteczek (Malleus). 



Tab. XVIII. Ryc. 54. 



W kosteczce tej odłamana została lamina i processus gracilis ; zresztą ta kostka 

 jest znakomicie zachowana. Wogóle przypomina ona młoteczek nos. czarnego (At. bi- 

 cornis), opisany przez A. H. G. Dorana v ) (Tabl. XLI. Fig. 1), a pochodzący z osobnika do- 

 rosłego. Natomiast różni się nieco od młoteczka osobnika młodego Rh. bicornis, jaki miałem 

 sposobność porównać. Główka młoteczka jest pólwalcowata, rozdzielona na stronie swej 

 tylnej (stawowej) strzałkowo przebiegającą brózdą na dwie części. Powierzchnia części we- 

 wnętrznej jest szersza niż zewnętrznej, a obydwie stoją do siebie pod kątem prawie prostym. 

 Obie te powierzchnie razem wzięte, tworzą siodełkowatą powierzchnię stawową, na 4 mm 

 długą. 3- 15 mm szeroką, wypukłą w kierunku od przodu do tyłu i w środku swej długości 

 nieco zwężoną. Powierzchnia wewnętrzna jest łekko wypukła, zewnętrzna w części swej prze- 

 dniej wklęsła, w tylnej wypukła. Przednia powierzchnia główki jest półwalcowato wypukła 

 i w górze brzegiem wystającym opatrzona. Szyjka jest spłaszczona a jej szeroka przednia 

 i zewnętrzna powierzchnia w nasadzie główki pomiędzy nasadą manubrium a laminą wgnie- 

 cione. To zagłębienie przedłuża się kanalikowato w głąb główki, idąc popod górny, ostry, 

 w linii prostej ciągnący się brzeg. Dolna płytsza część tego zagłębienia ograniczona jest od 

 dołu cienką blaszką, kształtu esowatego, która wolnym swym brzegiem skierowana jest do 

 góry i zwrócona połową swą wypukłą do laminy, wklęsłą do manubrium. Wewnętrzna, tylna 

 szeroka część szyjki jest lekko wypukła. Rękojeść (manubrium) młoteczka, 9 mm długa, 

 składa się z dwu części, t. j. górnej, szerszej, odchodzącej od szyjki pod kątem 45° i dolnej, 

 węższej, która jest przedłużeniem pierwszej i łączy się z nią pod kątem mniej więcej 100° 

 Górna szeroka część jest z przodu wklęsła, z tyłu wypukła. Przy dolnym brzegu wypukłej 

 tylnej części znajduje się drobne, owalne, brzegiem opatrzone zagłębienie. Dolna cienka część 

 rękojeści (manubrium) jest trójgraniasta, na końcu kopystkowato w kierunku od przodu 

 do tyłu spłaszczona i nieco do przodu i wewnątrz skierowana. Processus brems nie jest 

 wcale rozwinięty. 



Młoteczek, pochodzący z młodego osobnika At. bicornis (Ryc. XXIX), jaki miałem do 

 porównania, różni się od młoteczka nosorożca Staruńskiego w następujących szczegółach: 

 1) powierzchnią stawową prawie trzy razy mniejszą; 2) kształtem rękojeści, która pod kątem 

 ostrym odchodzi od szyjki; 3) tern, że część szersza i węższa rękojeści jest połączona pod 

 kątem jeszcze bardziej rozwartym; 4) silniejszem wygięciem rękojeści. 



') Morphology of the Mammalian ossicula auditus. The Transactions of the Linnean Society of 

 London. II. Ser. Vol. I. zoolog. 1879. 



