— 235 — 



słością ku tyłowi) w kierunku od przodu do tyłu wygięta i na obu końcach (silniej po stro- 

 nie górnej) zgrubiała. 



Epifyza górna zakończona jest od tyłu i góry potężnym trójgraniastym wyrostkiem 

 łokciowym (olecranonj, biegnącym skośnie od cavitas sigmoiclea do tyłu i góry. Szczyt 

 jego wypuklony, w swej części przedniej wewnętrznej silnie przypłaszczony, ma kształl 

 trójkąta, prawie równoramiennego o zaokrąglonych wierzchołkach, krótszym bokiem zwró- 

 conego do przodu. Bok wewnętrzny tego trójkąta jest w pośrodku łukowato wklęsły, bok 

 przedni ma również podobne wgłębienie, ale mniejsze i tylko w swej części wewnętrznej. 

 Ściana wewnętrzna wyr. łokciowego spłaszczona, spada od góry i wewnątrz do dołu i zewnątrz, 

 a w części swej przedniej ma lekkie zagłębienie, biegnące od góry i przodu do tyłu i dołu, 

 wskutek czego wyr. łokciowy pochyla się nieco ku wewnątrz. Ściana zewnętrzna wyr. łokcio- 

 wego półwalcowato wypukła, spłaszcza się nieco ku przodowi. Obie te ściany schodzą się od 

 tyłu ze sobą pod kątem ostrym i tworzą tępą krawędź, lekko łukowato wyciętą. Ściana prze- 

 dnia wyr. łokciowego jest prawie płaska, a w górnej swej części rozszerzona (80 mm), zwęża się 

 w kierunku do przodu i dołu (30 mm) i przechodzi następnie w językowaty wyrostek (w na- 

 sadzie około 50 mm szeroki), stanowiący górną część zagłębienia camtas sigmoiclea. Wymiar 

 poprzeczny wyr. łokciowy w nasadzie wynosi 30 mm. 



Camtas sigmoiclea posiada kształt mniej więcej trójkąta równoramiennego, o podsta- 

 wie opatrzonej zębatem wycięciem, a wierzchołku przesuniętym na zewnątrz i równocześnie 

 nachylonym ku przodowi i do dołu; cała więc powierzchnia stawowa składa się z części: gór- 

 nej, zewnętrznej i wewnętrznej. 



Część górna jest mniej więcej prostokątna, u góry zaokrąglona i lekkiem wycięciem opa- 

 trzona, w podstawie na 50 mm szeroka. Część zewnętrzna, wazka, językowato wydłużona, skie- 

 rowana jest od góry i wewnątrz ku dołowi i zewnątrz ; szerokość jej przy podstawie wynosi 

 45 mm, w połowie długości 25 mm; wierzchołek jej jest zaokrąglony a od zewnątrz nieco spła- 

 szczony. Część wewnętrzna kształtu półeliptycznego, ostro zakończona, przy podstawie 35 mm 

 szeroka, skierowana jest od góry i zewnątrz ku dołowi i wewnątrz. Camtas sigmoiclea od- 

 dziela się tylko po bokach od ścian kości łokciowej rowkami, podczas gdy u góry przednia po- 

 wierzchnia wyr. łokciowego dochodzi bez żadnej widocznej granicy aż do brzegu powierzchni 

 stawowej. Przytem, gdy brzeg powierzchni zewnętrznej stawowej wznosi się tylko bardzo nie- 

 znacznie nad powierzchnię k. łokciowej, to wewnętrzny jest prawie 70 mm ponad nią wzniesiony. 



Diafyza k. łokciowej ma w przekroju kształt trójkąta, wierzchołkiem do tyłu a bokiem 

 najkrótszym do zewnątrz skierowanego. Ściana zewnętrzna diafyzy, bardzo nieznacznie wy- 

 pukła, niemal płaska. Ściana wewnętrzna jest w l / 3 górnej swej części w kierunku długości ro^ 

 wkowato zagłębiona, w dolnej płaska. Ściana przednia, na ogół biorąc wypukła, ma w części 

 swej górnej wewnętrznej silne trójkątne zagłębienie dla kości promieniowej, podstawą do góry 

 (65 mm długą), wierzchołkiem do dołu zwrócone i 95 mm wysokie. Na zewnątrz od niego 

 znajduje się trójkątna powierzchnia, stykająca się pod kątem rozwartym z zewnętrzną częścią 

 camtas sigmoiclea. Powierzchnia ta przedłuża się na wewnątrz wązkim (15 mm) paskiem, 

 idącym pod wewnętrzną częścią cavitas sigmoiclea i ścinającym się z nią prawie pod ką- 

 tem prostym. W dolnej połowie przedniej powierzchni diafyzy, w 1 / 3 wewnętrznej jej szero- 

 kości, widać ślad nizkiego: grzebienia, który biegnie ku dołowi, w dolnej '/ 3 się spłaszcza i do- 

 piero na samym dole prawie na granicy z processus styloicles silnie się uwydatnia. Między 



