— 236 — 



dolną częścią tego grzebienia a krawędzią wewnętrzną diafyzy znajduje się trójkątna, płaska, 

 chropowata powierzchnia, 95 mm wysoka, 55 mm długa, podstawą ku dołowi skierowana, 

 służąca do połączenia z k. promieniową (raclius). 



Z trzech krawędzi kości łokciowej wewnętrzna, zaczynająca się poniżej camtas sigmol- 

 dea, biegnie łukowato do dołu i zewnątrz mniej więcej do połowy długości, skąd idzie dalej 

 znowu łukowato ku dołowi i wewnątrz a w 1 /, i dolnej rozszczepia się na dwa ramiona, obej- 

 mujące wyżej opisaną trójkątną przestrzeń. Sama krawędź jest w górnej połowie ostra i cienka, 

 a poniżej na przestrzeni 80 mm silnie przygnieciona tak, że niemal zupełnie zanika i do- 

 piero poza punktem rozszczepienia się oba ramiona stają się znowu wyraźniejsze i ostre. 

 Krawędź tylna w całej swej długości jest dość regularnie łukowato wgięta, dość gruba, zao- 

 krąglona, w środku swej długości najcieńsza. Krawędź zewnętrzna szeroka, tępa, mało wystę- 

 pująca, biegnąca również łukowato, zaczyna się poniżej zewnętrznej części zagłębienia cavitas 

 sigmoidea, ocl której oddziela ją płytki, na 20 mm szeroki rowek. 



Wyrostek rylcowy (processus styloides) tworzy w przedłużeniu k. łokciowej 

 a raczej w połowie jej zewnętrznej potężny, pryzmatyczny, czworoboczny wyrostek na 110 mm 

 długi. Ściana jego przednia, około 46 mm szeroka, mniej więcej prostokątna, lekko zaokrą- 

 glona, jest przedłużeniem przedniej ściany diafyzy. Krawędź jej wewnętrzna do połączenia 

 z k. promieniową jest łukowato wklęsła. Ściana zewnętrzna jest kształtu nieregularnego prosto- 

 kąta, w górze na 70 mm, poniżej środka 55 mm, w dole na 45 mm szeroka. W górze prze- 

 chodzi ta ściana podobnie jak poprzednia bez widocznej różnicy w gładką ścianę zewnętrzną 

 k. łokciowej, a sama krawędź górna biegnie skośnie od przodu i góry do dołu i tyłu. Kra- 

 wędź wewnętrzna ściany jest zaokrąglona niewyraźna, krawędź zewnętrzna u dołu łukowato wy- 

 cięta, krawędź dolna w części wewnętrznej ma łukowate wcięcie, przechodzące na krawędź 

 dolną ściany przedniej. Powierzchnię tylną prostokątną zajmuje w 1 / 3 jej dolnej części płaszczyzna 

 stawowa, wklęsła pomiędzy nią a krawędzią górną. Szerokość krawędzi górnej i dolnej wy- 

 nosi 55 mm, szerokość ściany w środku długości 45 mm. Powierzchnia wewnętrzna do po- 

 łączenia z k. promieniową jest mniej więcej prostokątna, w dole zwężona, w górnej połowie 

 swej mocno w kierunku poprzecznym wgłębiona; jej krawędź górna, 55 mm długa, biegnie 

 skośnie nieco od przodu i góry do tyłu i dołu; jej krawędź przednia, łukowato wypukła, jest 

 90 mm długa, krawędź wewnętrzna prosta, tejże długości. Część dolno -tylną wyrostka zaj- 

 mują następujące powierzchnie: 



1) Powierzchnia stawowa dla zewnętrznego brzegu dolnej epifyzy k. promieniowej, pół- 

 walcowato- poprzecznie wypukła, mniej więcej kształtu trapezu, bokiem równoległym krót- 

 szym, łukowato wyciętym, w dół skierowanego. Długość jej krawędzi górnej wynosi 40 mm 

 dolnej 26 mm, tylnej nierównoległej 23 mm, przedniej 12 mm. 



2) Brzeg dolny powierzchni stawowej dla dolnej krawędzi kości promieniowej ścina 

 mała powierzchnia stawowa, kształtu eliptycznego, 24 mm długa i 12 mm szeroka, two- 

 rząca przedłużenie powierzchni stawowej na k. promieniowej dla połączenia z os interme- 

 dium (ulnare), a biegnąca w kierunku od przodu i zewnątrz ku tyłowi i wewnątrz. Po- 

 wierzchnia ta jest lekko wklęsła. 



3) Większą część dolnego końca k. łokciowej zajmuje siodłowata (w wymiarze prze- 

 dnio-tylnym zaklęsła) powierzchnia stawowa, dla os. tdnare 42 mm szeroka a 45 mm długa, 

 biegnąca nieco skośnie od przodu i wewnątrz do tyłu i zewnątrz. 



