— 240 — 



z k. promieniową, w części zaś najbardziej na zewnątrz wysuniętej do połączenia z k. łok- 

 ciową. Powierzchnię górną w części przedniej i tylnej rozszerzoną, w części środkowej zwę- 

 żoną, zajmuje w części swej przedniej owe zagłębione, językowate przedłużenie górnej części 

 powierzchni przedniej dla zestawienia z k. promieniową. Część tylna tej powierzchni wolna, 

 chropawa, wypukła. 40 mm długa, 50 mm szeroka, spada łukowato ku powierzchni dolnej. 



Po stronie wewnętrznej kości spotykamy dwie powierzchnie stawowe, ostrą krawędzią 

 od siebie oddzielone. Powierzchnia stawowa górna, 60 mm długa i 20 mm wysoka, w po- 

 środku długości wycięta, posiada przebieg łukowaty (wklęsłością ku wewnątrz) i służy do ze- 

 stawienia z os radiale. Od wystającej krawędzi dolnej oddziela się ta powierzchnia rowkiem, 

 w części przedniej na 27 mm, w tylnej na 10 mm szerokim, służącym do przyczepienia wię- 

 zadeł. Sama powierzchnia stawowa biegnie skośnie od góry i wewnątrz do tyłu i zewnątrz. 

 W części przedniej krawędź, oddzielająca obie powierzchnie stawowe, jest ścięta małą po- 

 wierzchnią stawową, 30 mm długą, 13 mm szeroką, kształtu ostro zakończonej elipsy, idącą 

 od tyłu i wewnątrz do przodu i zewnątrz, a służącą cło połączenia z dolną powierzchnią os 

 radiale. Poniżej krawędzi znajduje się wydłużona powierzchnia stawowa, w 1 / a swej prze- 

 dniej płaska, a dalej mocno łyżeczkowato wklęsła, 64 mm długa, 30 mm szeroka, o tyl- 

 nym końcu szerokim zaokrąglonym, przednim wązkim z powodu ścięcia przez wyżej opisaną 

 dolną powierzchnię dla os radiale. Powierzchnia ta służy do połączenia z os carpale ter- 

 tittm i idzie od góry i wewnątrz ku dołowi i zewnątrz. 



Po stronie zewnętrznej tej kości spotykamy ścinające się ze sobą dwie powierzchnie sta- 

 wowe Dolna powierzchnia przypomina swoją postacią trójkąt prostokątny, podstawą krótką do 

 przodu, wierzchołkiem ku tyłowi skierowany i ku dołowi zagięty. Bok przedni tego trójkąta 

 jest 38 mm, zewnętrzny około 50 mm, wewnętrzny 60 mm długi. Powierzchnia ta biegnie 

 niemal poziomo od przodu i wewnątrz do tyłu i zewnątrz, a służy do zestawienia z os car- 

 pale IV -\- V. Od góry i zewnątrz ścina się z nią powierzchnia stawowa dla os nlnare, 

 kształtu trapezowatego, 50 mm długa, w pośrodku na 10 mm, w tylnym końcu na 18 mm 

 szeroka, o kącie przednim ostrym, tylnym zaokrąglonym, biegnąca w kierunku od przodu ku 

 tyłów. Powyżej tej powierzchni znajduje się rowek, poziomo niemal od przodu do tyłu idący, 

 który oddziela tę dolną powierzchnię dla os tilnare od powierzchni górnej stawowej dla 

 k. łokciowej. Ta druga powierzchnia jest kształtu trójkątnego, 23 mm długa, wierzchołkiem 

 ku przodowi, 16 mm zaś długą podstawą ku tyłowi skierowana. 



Os intermedium ma 7 powierzchni stawowych, które służą do zestawienia z pię- 

 ciu następującemi kośćmi: od góry z k. promieniową fradiusj, od góry i zewnątrz z ko- 

 ścią łokciową (ulna), od wewnątrz dwoma powierzchniami z os radiale i jedną po- 

 wierzchnią z os cuneiforme III; od zewnątrz .i dołu z os carpale IV + V, od zewnątrz 

 z os ulnare. 



Wymiary kości księżycowej fos intermedium) (w mm): 

 Tab. XXII. Ryc. 78. 



Największy wymiar przednio-tylny 80 



» » poprzeczny (z przodu) . 65 

 » » strzałkowy 60 



