— 242 — 



Kość trójgraniasta łączy się powierzchniami stawowemi z następującemi kośćmi: 

 od góry z k. łokciową (nlna), od wewnątrz dwoma powierzchniami stawowemi z os inter- 

 medium, od dołu z os carpale IV -\- V, od tyłu, góry i zewnątrz z os pisiforme. 



Wymiary kości trójgraniastej nosorożca Staruńskiego zestawione z wymiarami podanymi 

 przez Giebla (w mm): 





Okaz 

 Staruński 



Okazy Giebla 



Rh. bicornis 



Rh. antiąuitatis 



z Gebra 



z Quedlinburg'a 



z Egeln 



Największa wysokość przedniej powierzchni 

 Wymiar przednio - tylny pow. stawowej dla 



Wymiar poprzeczny powierzchni stawowej 



dla os carpale IV -\- V 



Wymiar podłużny tejże powierzchni . . . 



53 



40 



46 

 40 



53 



40 



41 

 39 



56 



46 



49 

 34 



53 



45 



47 

 40 



56 



49 



44 

 38 



Kość grochowa (Os pisiforme) ')- 

 Tab. XXIII. Ryc. 90—95. 



Kość ta, z boku widziana, ma kształt siekierowaty, t. zn., że w części swej przedniej 

 stawowej węższa rozszerza się dość nagle ku tyłowi w wymiarze strzałkowym; z boków jest 

 silnie ściśniona, a wierzchołkiem swym zagięta ku wewnątrz. Odróżnić można na niej trzy 

 ściany, t. j. zewnętrzną, wewnętrzną i przednią. 



Ścianę zewnętrzną ogranicza pięć krawędzi. Krawędź górna, 55 mm długa, w po- 

 łowie swej długości nagle podnosi się na wysokość mniej więcej 10 mm, poczem biegnie 

 znowu lekko skośnie do tyłu i góry; krawędź dolna, około 50 mm długa, idzie od nasady 

 naprzód w linii prostej, od połowy swej długości lekko łukowato (wypukłością ku dołowi); kra- 

 wędź tylna, około 50 mm długa, idzie od góry ku dołowi, naprzód w linii prostej, później 

 lekko łukowato wypukła; krawędź przednia górna, tworząca krawędź zewnętrzną powierzchni 

 stawowej górnej, idzie skośnie na przestrzeni około 32 mm od dołu i zewnątrz do góry i we- 

 wnątrz; krawędź dolna przednia, tworząca krawędź zewnętrzną powierzchni stawowej dolnej, 

 idzie od góry i wewnątrz do dołu i zewnątrz na przestrzeni 25 mm i styka się z poprzednią 

 pod kątem prawie prostym. Sama powierzchnia zewnętrzna, w części przedniej prawie płaska, 

 w reszcie wypukła, od połowy długości podnosi się i równocześnie zagina ku tyłowi. 



Ściana wewnętrzna posiada postać zewnętrznej, lecz skutkiem lekkiego zgięcia ca- 

 łej kości ku wewnątrz, jest lekko łukowato wklęsła. Krawędź dolna, tworząca linię zetknię- 

 cia się ściany zewnętrznej z wewnętrzną, jest cieńszą i ostrzejszą niż dwa razy grubsza 

 krawędź górna. Przednią część kości zajmują dwie powierzchnie stawowe, półeliptycznego 

 kształtu, zetknięte ze sobą pod kątem prawie prostym. Górna powierzchnia stawowa, 30 mm 

 szeroka, 26 mm długa, lekko zaklęsła, służy do zestawienia z k. łokciową (nlna). Dolna 



*) Cuvier, Blainville, Giebel i Brandt nie znali tej kostki nosorożca włochatego . 



