— 250 — 



Powierzchnia stawowa wewnętrzna biegnie prawie prostopadle od góry i zewnątrz do dołu 

 i wewnątrz i od przodu ku tyłowi. Posiada ona kształt trójkąta, ostrokątnym wierzchołkiem 

 do tyłu i dołu skierowanego, o boku przednim, 20 mm długim, idącym od góry i zewnątrz 

 do dołu i wewnątrz, boku górnym, 80 mm długim, łukowato wypukłym, który podobnie jak 

 i taki sam bok dolny skierowany jest od przodu ku tyłowi. Powierzchnia ta sioclłowato 

 w kierunku od przodu do tylu wypukła, służy do połączenia z o. metacarpale II Po- 

 wierzchnia górna wewnętrzna przypomina postacią też o. metacarpale II, jest jednak odpo- 

 wiednio większa i posiada kąt tylny i wewnętrzny więcej zaokrąglone. W kierunku poprze- 

 cznym siodło wato wklęsła, ma w wymiarze przednio-tylnym 50 mm, w poprzecznym 55 mm 

 (cyrklem) i służy do połączenia z o. carpale tertium. 



Powierzchnia stawowa górna zewnętrzna przednia, ma kształt trójkąta, tępym wierz- 

 chołkiem ku tyłowi skierowanego i biegnie od góry i wewnątrz do dołu i zewnątrz, oraz 

 od przodu cło tyłu. Krawędź jej przednia, 26 mm długa, idzie od góry i wewnątrz ku dołowi 

 i zewnątrz, krawędź wewnętrzna, 36 mm długa, łukowato w kierunku strzałkowym wypukła, 

 idzie od przodu do tyłu; krawędź zewnętrzna tylko bardzo nieznacznie idzie od przodu i ze- 

 wnątrz do tyłu i wewnątrz. Powierzchnia ta służy do połączenia z zewnętrzną częścią o. car- 

 pale IV. 



Powierzchnia stawowa górno-zewnętrzno-tylna, kształtu owalnego, 21 mm długa, 15 mm 

 szeroka, oddzielona jest od poprzedniej i następnej rowkiem, na 10 mm szerokim, a łączy się 

 ze samym szczytem powierzchni poprzedniej za pośrednictwem wąziutkiej krawędzi zewnętrz- 

 nej powierzchni stawowej wewnętrzno-górnej. Drobna ta powierzchnia stawowa idzie w kie- 

 runku od tyłu do przodu i od góry i wewnątrz do dołu i zewnątrz a łączy się z tylno-we- 

 wnętrzną powierzchnią stawową o. metacarpale IV. 



Z powierzchnią przednio - górno - zewnętrzną ścina się prawie pod kątem prostym po- 

 wierzchnia stawowa zewnętrzna epifyzy górnej, służąca do połączenia z o. metacarpale IV. 

 Powierzchnia ta trójkątna, ostrym wierzchołkiem, ku tyłowi mocno zaokrąglonym, w dół 

 skierowana, jest około 40 mm długa i 17 mm wysoka, płaska. Diafyza, silnie spłaszczona, 

 rozszerza się zwolna od góry ku dołowi. Długość jej od przodu pomiędzy krawędziami 

 powierzchni stawowych obu epiiyz wynosi 135 mm, od tyłu 125 mm. Powierzchnia prze- 

 dnia diafyzy jest bardzo gładka, obła; powierzchnia tylna wzdłuż środka lekko wklęsła, gładka, 

 po bokach szorstka. Powierzchnia stawowa epifyzy dolnej jest w części swej przedniej gładka, 

 lekko walcowato zaokrąglona, o krawędzi górnej łukowato (wypukłością do góry) przebiegają- 

 cej. Część tylna tej powierzchni ma trzy grzebieniaste wyniosłości, dwie boczne i jedną środ- 

 kową, wskutek czego powstają między niemi dwa rowkowate wgłębienia. Krawędź tylna górna 

 powierzchni stawowej idzie nieco skośnie od dołu i zewnątrz do góry i wewnątrz i okazuje 

 w miejscach, odpowiadających rowkowatym wgłębieniom powierzchni stawowej, odpowiedne 

 wygięcie. 



Kość ta łączy się zatem powierzchniami stawowemi epifyzy górnej z następującemi 

 kośćmi: od wewnątrz z o. metacarpale II, od góry i zewnątrz z o. carpale III, od góry 

 i wewnątrz z o. carpale IV, od zewnątrz oraz od góry i zewnątrz z o. metacarpale IV; 

 epiryza dolna łączy się z falangą pierwszą średniego palca, a od tyłu z trzesz- 

 cz kam i. 



