— 267 — 



Wilui (698 mm) i Jany (710 mm), co może należy odnieść do właściwości rasowych lub, co 

 prawclopodobniejsza, do różnic płciowych. 



Wielkość. Wielkości nosorożca Staruńskiego, nie posiadając całkowitego jego ciała, 

 nie możemy wprost wymierzyć. Jeżeli jednak uwzględnimy szkielet, znajdujący się w Mona- 

 chium, to obaczymy, iż stosunek długości całego ciała (bez ogona) do długości czaszki 

 przedstawia się: 300 : 78 = 3-8. Ponieważ długość czaszki staruńskiej wynosi 80 cm, przeto 

 80 x 3-8 = 304 cm, czyli, długość szkieletu staruńskiego wynosiłaby około 3 m. Odnośnie 

 zaś do wysokości zwierzęcia, to w okazie Monachijskim wynosi ona 156 cm, czyli dwa 

 razy więcej niż długość czaszki. Z tego wynikałoby, że wysokość szkieletu ze Staruni wyno- 

 siłaby 2 x 80 = 160 cm, co byłoby zupełnie zgodnem z długością nogi przedniej okazu Sta- 

 ruńskiego, wynoszącej 157 cm, a przy uwzględnieniu zgięcia kolanowego 146 cm. Jeżeli te- 

 raz do tych wymiarów szkieletu dodamy jeszcze odpowiednią poprawkę ze względu na części 

 miękkie, to za długość całkowitą naszego zwierzęcia przyjąć możemy około 335 cm, za wy- 

 sokość zaś około 170 cm. Odpowiadałoby to więc mniej więcej stosunkowi wymiarów u At. 

 simus, którego długość według Smitha wynosi 12'1", wysokość 5'7". 



Nosorożec Staruński, jakkolwiek bardzo młody, dochodził więc już bardzo imponujących 

 rozmiarów i gdyby się nie był utopił, z pewnością dorównałby albo nawet przewyższył naj- 

 większe okazy gatunku At. simus, których długość bywa podawaną na 366 — 400 cm, wy- 

 sokość zaś na 180 — 195 cm. 



Nosorożec włochaty i Mercka, należące do V-tej linii Atelodinae (Phylogeny of 

 the Rhinoceroses of Europę by H. F. Osborn); 1 ), tworzą pośród niej ograniczoną 

 grupę, która w pleistocenie silnie się rozwinęła i pod koniec jego równocześnie z mamutem 

 wyginęła. 



Ze nosorożec włochaty, podobnie jak mamut, żył jeszcze współcześnie z człowiekiem, 

 świadczą o tern liczne wykopaliska a nawet rysunki na ścianach pieczar (które zresztą mogą 

 się też odnosić i do nosorożca Mercka) ręką przedhistorycznego człowieka wykonane. Co zaś 

 do przyczyny wyginięcia tego gatunku, to zastosować można do niego to wszystko, co powie- 

 dziano o przyczynach wyginięcia mamuta i w ogóle innych gatunków zwierząt kopalnych 

 (ob. str. 174). 



x ) Bulletin of the American Museum of Natural History. Vol. XIII. 1900. 



