— 280 — 



Odcinek przedni nasadowy każdego rogu tylnego jest prawie obły, dalsze części rogu, 

 zwłaszcza wolny jego koniec jest z boków ściśniony. Skutkiem tego wytwarza się po stronie 

 brzusznej w środkowym odcinku rogu, po stronie grzbietnej w jego odcinku końcowym, dość 

 ostra krawędź, odgradzająca od siebie powierzchnię przyśrodkową i boczną rogów. Wolny ko- 

 niec, nieco zgrubiały, jest skośnie ku przodowi ścięty. Jego chropowata powierzchnia przedłuża 

 się cokolwiek na krawędź grzbietną. Koniec ten opatrzony jest jeszcze chrząstką o kształcie 

 stożkowatym, z końcem medialnie wygiętym. Podstawą swą łączy się chrząstka z rogiem tyl- 

 nym w owej płaszczyźnie chropowatej. Nieco wypukła powierzchnia boczna i przyśrodkową 

 łączy się w krawędzi, obiegającej chrząstkę od przodu i góry ku tyłowi i dołowi. Końce 

 chrząstek są do siebie zwrócone. 



Rogi przednie (cormia hyalia s. anteriora). Hypohyale jest kostką względnie 

 krótką, mającą 58 mm długości, która połączona jest stawami z trzonem i stylohyale. Jej śre- 

 dnica poprzeczna, od boków mierzona, wynosi w środku kości 10 mm, a średnica w kierunku 

 grzbieto-brzusznym w tem samem miejscu 15 mm. Jest więc ona również jak i rogi tylne 

 z boków zwężona. Dośrodkowe ku sobie zwrócone powierzchnie kości tworzą prawie proste 

 płaszczyzny, ogrodzone od tyłu oslrym brzegiem. Brzeg przedni kości jest zaokrąglony, po- 

 dobnie jak i cała powierzchnia boczna. Koniec dolny, łączący się stawem z trzonem, jest 

 zgrubiały i nadto ku przodowi i dołowi wydłużony. To też płaszczyzna stawowa, mało wklęsła, 

 ma położenie skośne do osi kości; przebiega ona mianowicie od przodu i dołu ku tyłowi 

 i górze. Warstwa chrząstki stawowej ma od strony przedniej i bocznej do 5 mm grubości, 

 od strony zaś dośrodkowej jest tak cienką, że kość przez nią prześwieca. Prawdopodobnie 

 chrząstka popękała tutaj skutkiem wyschnięcia na małych przestrzeniach, odpowiadających 

 sobie w obu kostkach. Płaszczyzna stawowa ma kształt owalny, jej średnica długa wynosi 

 18 mm, krótka (poprzeczna) 11 mm. Drugi koniec kości, łączący się z stylohyale, jest w sto- 

 sunku do końca przeciwnego bardzo mało zgrubiały, mały i zaokrąglony. Między płaską po- 

 wierzchnią przyśrodkową kości i zaokrągloną boczną wytwarza się na główce górnej hypo- 

 hyale po stronie przedniej wyraźna krawędź. Po stronie tyło-bocznej główki mieści się na jej 

 pochyłości nieco wystająca płaszczyzna stawowa, cokolwiek wypukła, o kształcie owalnym. 

 Prawa mierzy 9'5 mm, lewa 10'5 na długość, a obie 11 mm na szerokość. Płaszczyzna 

 przebiega od przodu i góry ku tyłowi i bokom. 



Stylohyale tworzy, jak w ogólności u nieparzysto-kopytnych, odcinek najdłuższy kości 

 podjęzykowej. Jego długość wynosi 293 mm. Jest to kość kształtu blaszki, łukowato nieco 

 wygiętej, której wypukłość zwrócona jest na zewnątrz. Prócz tego przedni koniec jest jeszcze 

 wygięty w stronę grzbietną, a dolny odcinek końca tylnego na zewnątrz. 



Powierzchnia zewnętrzna stylohyale jest prawie zupełnie równą. Z niej wychyla się 

 w odcinku przednim mało wyrazista krawędź, która rozdziela powierzchnię zewnętrzną na 

 płaszczyznę skośnie ku górze i na płaszczyznę skośnie ku dułowi zwróconą. W rozszerzonym 

 końcu tylnym stylohyale wytwarza się bezpośrednio pod zgrubiałym brzegiem grzbietnym 

 kości zagłębienie, wprawdzie płytkie lecz dość wielkie, w którem blaszka kostna cienczeje do 

 tego stopnia, że kość, do światła trzymana, prześwieca. 



Powierzchnia wewnętrzna stylohyale jest w swym odcinku przednim i tylnym prawie 

 równa. Tylko w odcinku środkowym wytwarza się mniej więcej na polowie szerokości kości 

 zgrubienie, zanikające ku odcinkom końcowym kości, a pod którem mieści się podłużne za- 



