— 355 — 



Zestawiając wyniki powyżej podane, które przydały do fauny kopalnej staruńskiej parę 

 nowych form, jak: Rana temporaria, Bana ridibunda, Asios otus (albo Otus brachytusj, 

 Cermis euryceros Aldr., Bos taurus P i Eąuus cabalhis a być może i Cerous capreo- 

 lus? - - a więc zwierzęta bądź to leśne, bądź to błotne, bądź stepowe, przychodzimy do 

 przekonania, iż pogląd na teren, jaki poprzednio pokrótce w tej pracy naszkicowaliśmy, jest 

 słuszny, tem bardziej, że popierają go i inne znalezione w Staruni .szczątki zwierząt i roślin. 



Wieku geologicznego opisanych przeze mnie zwierząt, na podstawie objętego tą pracą 

 materyału, określić ściśle nie można. Żadne bowiem z tych zwierząt nie jest na tyle chara- 

 kterystycznein. by na jego podstawie budować jakiekolwiek przypuszczenia. Zarówno Rana 

 temporaria, jak R. ridibunda, tudzież sowa bez względu na to, czyby to była sowa uszata 

 czy błotna, należą już do fauny dzisiejszej, chociaż znane są lakże już z dyluwium. To samo 

 odnosi się do ssaków takich jak Bos taurus i Eąuus cabalhis. Jedynie tylko jeleń olbrzymi 

 jest typową dyluwialną formą, która nie przeszła w skład dzisiejszej fauny ssaków, a która 

 zjawiła się również dopiero w dyluwium. Nie spotykamy jednak jelenia olbrzymiego w naj- 

 starszych warstwach dyluwialnych, w t. zw. przedlodowych, bo dopiero po okresie między- 

 lodowym dochodzi jeleń olbrzymi w Europie środkowej do swego najwyższego rozwoju '). 

 Wnioskując z tej tylko formy możnaby tyle powiedzieć, iż w każdym razie mogłaby to być 

 fauna co najwyżej środkowo-pleistoceńska, albo późno - pleistoceńska, a może nawet popleisto- 

 ceńska 2 ). 



') Bliższe szczegóły, odnoszące się do jelenia olbrzymiego, mieszczą się w moich pracach, 

 drukowanych w »Kosmosie« 1911, 1912 r. 



2 ) Ściślejsze określenie wieku może będzie możliwem dopiero na podstawie całego materyału, 

 tak roślinnego jak i zwierzęcego, zebranego w Staruni. Zresztą, jak już zaznaczyłem na innem miejscu, 

 obecnie tą kwestyą nie będę się tu zajmował a interesujących się tą sprawą odsyłam do mojej pracy 

 o jeleniu olbrzymim, wychodzącej równocześnie w Rozprawach Akademii Umiejętności w Krakowie. 



