358 — 



Kości znów ptaków, znajdywane w fosforytach Ouercy we Francyi, należą do gatunku Aigia- 

 lornis, pokrewnego obecnym jeżykom (Ct/psel/ts), który gnieździł się prawdopodobnie na 

 sposób pewnych jaskółek gromadnie w szczelinach i jaskiniach skał i w nich też niekiedy 

 iiinal. Stosunkowo dużo resztek ptasich kryją tury słodkowodne w departamencie Allier i Ries 

 we Francyi, dalej Fossil Lakę stanu Oregon w Ameryce Północnej i mioceńskie pokłady Pata- 

 gonii, kolo Santacruz. Zwały kości olbrzymich ptaków nielatających, zamieszkujących niegdyś 

 Australię i Nową Zelandyę. są może w części nagromadzone przez człowieka. 



Mnóstwo szkieletów najrozmaitszych gatunków ssaków spotyka się najpospoliciej w tor- 

 fowiskach lub pokładach, powstałych niewątpliwie z bagien lub błot, w których zwierzęta te. 

 zwłaszcza młode i niedoświadczone, szukając wody do picia, grzęzły i tym sposobem ginęły, 

 śmierć wskutek ulonięcia w podobny sposób w bagnach i torfowiskach spotkać mogła nawel 

 i pi nki. ale tylko nielatajaee, jak na to wskazują całe lub tylko częściowo zachowane szkielety 

 osobników z gatunku Aepyornis, znajdywane na Madagaskarze. 



.Nadzwyczaj rzadkie są wypadki znalezienia szkieletów zwierząt, któreby zginęły w zbior- 

 nikach ropy lub asfaltu. Niedawno jednak opisano 1 ) cały szereg szkieletów najrozmaitszych 

 ssaków i ptaków, znalezionych w pokładach asfaltowych miejscowości Rancho La Rrea, nie- 

 daleko Los Angelos jw południowej Kalifornii. Wśród pochodzących stamtąd kopalnych ptaków 

 przeważają drapieżne [33 szkieletów orła (Aąuila chrysaetus L.)], rzadsze są inne rodzaje 

 jak kruk (Corvus coraccj, gęś (Branta canadensis), paw (Patio califomicus) i czapla 

 (Arclea heroclias). Abel 2 ) przypuszcza, że wszystkie te zwierzęta wchodziły w poszukiwaniu 

 wody przez omyłkę do stawów ropy lub asfaltu, w których następnie tonęły. Za słusznością 

 takiego przypuszczenia przemawia znalezienie niedawno w lej miejscowości sowy. która nie 

 mogła wzlecieć, przylepiona do asfaltu, zaścielającego brzegi zbiornika wody. 



Ze wszystkich zwierząt, wydobytych z pokładów asfaltowych w powyżej wymienionej 

 miejscowości, zachowały sie tylko same szkielety. Dlatego daleko cenniejsze .i ciekawsze są 

 resztki zwierząt znalezione niedawno temu, w październiku i listopadzie 1907 r. na ziemiach 

 Polskich, mianowicie w kopalni wosku ziemnego w Staruni we wschodniej Galicyi. Tutaj bo-' 

 wiem- oprócz szkieletu zachowały się i części miękkie, przyczem tak doskonale, że niektóre 

 histologiczne preparaty z tkanek i organów, nawet bardzo delikatnych, są niewiele gorsze od 

 podobnych preparatów ze zwierząt świeżo zabitych i dobrze utrwalonych. 



■ Nadto i wiele bogatsze pod względem różnorodności form są te pokłady iłów pleisto- 

 ceńskich, przepojonych ropą i solą z wkładkami wosku ziemnego, gdyż oprócz wielkiej ilości 

 świetnie zachowanych zwierząt bezkręgowych, zwłaszcza owadów, szczególnie zaś chrząszczy 

 (przeważnie wodnych), znaleziono tu dotychczas ze zwierząt kręgowych prócz mamuta, noso- 

 rożca i szczątków kilku innych kręgowców (ob. wyżej) okaz ptaka, którego opis jest właśnie 

 przedmiotem niniejszej pracy. 



l ) Merriam. Recent Discov. of Quatern. Mammals in Southern California. Science. N. S. 24. 

 Nr. 608. 1906, p. 248. Miller. Teratornis, a New Avian Genus from Rancho La Brea. Univ. Californ. 

 Publ. Buli. Depart. Geol. V, Nr. 21, 1909. Tenże. Pavo califomicus, a Fossil Peacock from the Qua- 

 tern. Asphalt Beds of Rancho La Brea. Tamże Nr. 19. 1909. 



-i Abel. Grundziige der Paleobiologie der Wirbeltiere. Stuttgart. 1912. 



