— 375 — 



dobrze przechowany; drugiemu brakuje tylnej części, ale zato po stronie prawej pozostała 

 nasada pierwszego żebra szyjnego (costa cewicalis), która daje dobre pojęcie o budowie 

 podstawowej części tegoż żebra. (Mowa tu nie o szczątkowych żebrach kręgów szyjnych, 

 które są bardzo małe). 



Pierwsze dwa kręgi grzbietowe (vert. dorsales) są bardzo niekompletne, brak 

 im bowiem wyrostków poprzecznych (pro- 

 cessus transversi). Najlepiej ze wszystkich krę- 

 gów całego kręgosłupa zachował się trzeci grzbie- 

 towy, w którym zupełnie nienaruszone są wszystkie 

 wyrostki, oraz powierzchnie stawowe. Ostatnie dwa 

 kręgi grzbietowe są także tylko nieznacznie uszko- 

 dzone, brak im bowiem jedynie wyrostków cier- 

 nistych (processus spinosi). 



Hemapofizy, t. j. łuki dolne, przeważnie uła- 

 mane, najwyraźniej można jeszcze widzieć na pier- 

 wszym kręgu szyjno -grzbiet owym (v. cermco- 

 dorsalis), oraz na pierwszym (tab. LXVI, ryc. 7) 

 kręgu szyjnym. Łuki te dolne nie są na ryc. 7 

 widoczne, ponieważ znajdują się po stronie prze- 

 ciwległej od patrzącego. 



Z miednicy fos pelnis) (tab. LXVI, ryc. 7 

 i rys. 9) pozostało bardzo niewiele, bo tylko uszkodzona 

 część przedniej jej partyi, długości 15 mm a szero- 

 kości 7 mm, oraz kawałki kości łonowych 

 (ossa pubis). Z kości biodrowych (ossa ilei) 

 zachowały się zaledwie drobne szczątki. Na ry- 

 sunku 9. wykonanym z rekonstrukcyi, widać w przedniej części miednicy po stronie grzbie- 

 towej niewyraźne i niekompletne resztki poszczególnych kręgów lędźwiowych fvert. 

 himbales), wchodzących w skład kości miednicowej. 



RYS. 9. 



Poniżej dołączone są tabele, na których zestawione są najdokładniejsze pomiary 

 szczątków ptaka ze Staruni. W tabelach tych pod każdą liczbą, oznaczającą np. wymiar 

 kości ptaka kopalnego, mieści się dla porównania liczba wymiaru odpowiedniej kości u samca 

 i samicy łuszczaka grubodzióba. 



