— 386 — 



otwory słuchowe, z których prawy zamyka nadwerężona wprawdzie, ale jeszcze zachowana 

 błona bębenkowa. U odnóża przedniego przechowała się część kości ramieniowej i całe przed- 

 ramię. Palce: 1, 2 i 4 całe, trzeci palec o jednym tylko członie. Na wielkim palcu nie wi- 

 dać żadnego śladu zgrubienia, któreby znamionowało samca. Z tylnego odnóża przechowało się: 

 / s kości udowej z kolankiem, kości przedudzia w dwu miejscach złamane i stopa cała. 

 Palce: 1, 2 i 5 całe, w trzecim brak dwu ostatnich członków, w czwartym palcu najdłuższym, 

 podobnie uszkodzonym, pozostał jako ślad po ostatnich dwu członach wazki strzępek ścięgna. 

 Błona międzypalcowa popękana, zachowała się stosunkowo najlepiej przy palcu piątym, ze- 

 wnętrznym. Sięga ona tutaj aż do samego końca ostaniego członu; jest więc zupełną. 



Według zapisków M. Łomnickiego, znaleziono tę żabę w dziesiątym, względnie, licząc 

 od powierzchni dawnego nasypu, w czternastym metrze w iłach pomiędzy mamutem a noso- 

 rożcem. Ropa naftowa, przesiąkająca tutaj obficie iły, nadała żabie, podobnie jak szczątkom 

 jej olbrzymich towarzyszów, barwę ciemnobrunatną, prawie czarną, pod którą zanikło niemal 

 zupełnie pierwotne zabarwienie wierzchu ciała, z wyjątkiem słabo występujących plam na 

 tylnem odnóżu. Natomiast na dolnej stronie tego odnóża i na wewnętrznej stronie stopy za- 

 chowały się zupełnie dobrze nieregularnie rozmieszczone plamy ciemne, tworzące tak zna- 

 mienne marmurkowanie dla żaby wodnej jak dla ż. śmieszki. Spód ciała zresztą brudno- 

 szary, ropą naftową mocno przyćmiony, z boku ciała i w okolicy tylnych odnóży ciemno 

 marmurkowany. 



Dla wykazania gatunkowej tożsamości żaby staruńskiej z odpowiadającą jej formą dzi- 

 siejszą, podaję niektóre wymiary, zdjęte z żaby staruńskiej i takiejże samej prawie wielkości 

 okazu samicy L. ridibunda Pal, pochodzącej z okolicy Lwowa: 



Okaz starunski Okaz lwowski 



Długość całkowita 91 mm 90 mm 



Odnóże przednie 47 » 49 » 



Odnóże tylne 147 » 148 » 



Udo 38 » 38 » 



Przedudzie 42 » 43 » 



Stopa 67 » 67 » 



Palec wewnętrzny 12 » 12 > 



Sęczek pod nim 5 » 6» 



Wymiarów głowy nie podaję, gdyż te wskutek jej zniekształcenia są nieuchwytne. 

 Cechy i wymiary wyżej podane, wystarczają do stwierdzenia przynależności gatunkowej żaby 

 staruńskiej. Dodać tylko należy, że R. ridibunda jest formą właściwą południowo-wschodniej 

 Europie, występującą wyłącznie na równinach, a w górach obecnie brak jej zupełnie. 



Oprócz powyżej opisanego okazu tej żaby znalazła się jeszcze w tych samych iłach 

 środkowa część kości ramieniowej lewej, którą oznaczył Dr. E. Kiernik w swej pracy 

 jako przynależną do tego samego gatunku (ob. str. 344). 



