HOOFDSTUK III. 



GEOGRAFISCH OVERZICHT DER GEELVINKBAAI. 



De achter dit werk gevoegde kaart heb ik samengesteld deels naar eigen waar- 

 nemingen , deels naar gegevens , genomen uit de volgende kaarten : 



1. de Geelvinkbaai volgens de opname door J. Weyland, 1705. ^) 



2. Cóte septentrionale de la Nouvelle Guinee par Dumont d^TJirille, 1827. 



3. Nederlandsch-Oostindië door von Derfelden van Hinderstein 1842 en 



4. De Nederlandsche overzeesche bezittingen door Bogaerts 1862. ^) 



N». 1 en 4 zijn mij daarbij van het meeste nut geweest, de eerste voor het 

 binnenste der baai, de laatste voor de eilanden. Al de kaarten, die wij over dit deel 

 van Nieuw-Guinea bezitten, bevatten, in meerder of minder mate onnauwkeurigheden 

 en leemten, die niet anders kunnen worden aangevuld dan door eene bepaalde opname. 

 Natum'lijk maakt ook mijne kaart in dit opzicht geene uitzondering; dan, welke ook 

 hare gebreken mogen zijn , in allen gevalle zijn de daarop voorkomende benamingen juist 

 en komen er geen zulke deerlijk verminkte namen op voor, als Misory, Mysore, 

 Mysory, Myfory, Myfore, zooals de eilanden Mefoor en Meoswaar op de nieuwste 

 kaarten heeten, hetgeen groote verwarring veroorzaakt, Oransore, Amberpoea, Soök, 

 Misnomin, Pasededo, Ki'udo, van Dammen, enz. Voor de juistheid der dorpsnamen aan 

 de oostzijde der baai sta ik niet in; ik nam ze over, zooals ik ze bij Bogaerts ge- 

 sclireven vond. De westzijde heb ik in teekening gebracht volgens dezelfde kaart, met 

 uitzondering nogtans van eenige daarop onjuist voorgestelde pimten, zooals den loop 

 der kust tegenover het eiland Amberpoon en den omtrek van dit eiland, dien van 

 Meoswaar en Roon, welke veel te groot is voorgesteld, daar al deze drie eilanden aan- 

 merkelijk kleiner zijn dan Meosnoem. De oostzijde daarentegen is geschetst volgens de 

 kaart van Weyland, waarbij ik alleen haar veel te noordelijke strekking veranderde in 



1) Deze kaart van den eersten ontdekker der Geelvinkbaai is naar een exemplaar in handschrift 

 op het Rijksarchief in 1866 op nieuw uitgegeven door het Departement van Koloniën met geschied- en 

 zeevaartkundige toelichting der heeren P. A. Leupe en J. M. Obreen. 



'■') Voor Nieuw-Guinea hseft Bogaerts meest gevolgd de kaart der Nederlandsche Bezittingen op Nieuw- 

 Guinea, 1853, door P. Baron Melvill de Garnbee, in diens Atlas van Neerl.-lndiè, D. 11, N». 26. K. A. 



