27 



Jop, bij Weyland wel aangeteekend , doch onnauwkeurig geplaatst, heet bij 

 Melvill ten om-echte Wandisi of Wammessan ; Forrest kende het reeds onder den naam 

 van Yop. Dit kleine, zes zeemijlen ten westen van E.oon voor de opening der Wandammen- 

 Baai liggende eiland is vlak en door een vijftigtal zielen bewoond, die in het gelijk- 

 namige, vier huizen bevattende gehucht Jop leven. 



De Meosaur i-Groep heet bij Weyland Boegeroens-Eylanden , Hes Boedgero 

 bij von Krusenstern, Boezeroens-Eilanden bij von Derfelden en Mysore op de kaart der Circe, 

 die van Melvill en Bogaerts. Het is eene groep van zeer kleine, lage, door een koraalrif 

 omsloten eilanden , dertien in getal. Hare strekking gaat van zuidwest naar noordoost en 

 zij ligt 24 mijl benoorden Roon. Al de eilanden zijn met boomgewas begroeid, waaronder 

 vele knodsboomen {Casuarina spec.) voorkomen. Ook de sagoweer-palm {Saguerus Rumphii), 

 wordt in menigte aangetroffen. Wilde varkens , eenige vogelsoorten en slangen zijn de 

 voornaamste bewoners van het bosch ; het rif is rijk aan tripang en visch. Van het 

 zuiden noordwaarts heeten de eilanden Gosebi , Na wadi , Angermioï , Koemboer , Noekabia, 

 Rauwi, Matas, Davroeki, Nogoep, Noesambeeri, Mapimno, Bakrooma en Maransawar. 

 Dit laatste , het grootste van alle , beslaat een half uur gaans in omtrek , is heuvelachtig 

 en bezit een zoetwaterbron. De bewoners van Roon hebben een gedeelte van den grond 

 ontgonnen en tuinen er op aangelegd. Eene geul in 't rif voor Davroeki vormt eene reede 

 voor kleine inlandsche vaartuigen. 



Meoswaar, door Weyland , Krusenstern en von Derfelden Engano genoemd , 

 heet op de kaarten der Circe Muismar, bij Melvill en Bogaerts Muiswar. In het Rap- 

 port der kommissie van 1858 wordt het door verwarring met een der dorpen op dit 

 eiland Roswaar genoemd. Meoswaar ligt 20 zeemijlen noord-noordoost van Roon op 134° 

 28' O. L. en 2^^ 57' Z. B. en is slechts weinig grooter dan dit eiland. Boschgronden', 

 met bouwlanden en grasvelden afwisselende, beslaan de oppervlakte van den door ver- 

 schillende beekjes besproeiden bodem. Een rif, waaruit twee eilandjes Poersoëk en 

 Adoeak verrijzen, sluit den westkant af; zuidwaarts strekt het zich als een smalle strook 

 nog al tamelijk ver in zee uit. In de vier dorpen , die op dit eiland aangetroffen worden , 

 leeft eene bevolking van 340 zielen, waarvan op 



Jombe 7 huizen met 80 zielen. 



Wabbrak 10 „ „ 130 „ 



Wandokwei 8 „ „ 90 „ en op 



Roswaar 3 „ „40 „ 



komen. Jombe, dat op de oostkust ligt, is de zetel van het inlandsche hoofd, die den 

 titel van Korano voert. In de nabijheid staat de zendelingswoning op eene circa honderd 

 voet boven de zee verheven, met gTas bewassen vlakte. Het eiland heeft geene anker- 

 plaats. Volgens zeggen der inboorlingen bevindt zich op de zuidkust een warme bron. De 

 oorsprong, zeden en gewoonten der bevolking zijn dezelfde als die der bewoners van Roon. 



