34 



Z. B. en 134'5 52' O. L.; de lengteas strekt van h et zuidoosten naar het noordwesten over 

 eene uitgestrektlieid van 15 zeemijlen, terwijl de grootste breedte nagenoeg 5 zeemijlen 

 bedraagt. Van Dorei is Mefoor 40 zeemijlen verwijderd. In uitgestrektheid wordt het 

 alleen door Jappen, Soëk en Biak overti'offen. 



Een koraal-rif, waarop bij laag getij op de meeste plaatsen nauwelijks een voet 

 water staat , omringt het eiland als een gordel , die aan den zuidkant eene breedte heeft 

 van meer dan diie zeemijlen. De kust is grootendeels rotsachtig en verheft zich op vele 

 plaatsen steil tot een hoogte van twintig voeten en meer. Een lage, hoogstens 200 voet 

 hooge heuvelreeks zonder kenbare toppen strekt zich over het eiland uit, zoodat de 

 orografische voorstelling op de kaart van Dumont d'Urville , waar twee vrij hooge , naast 

 elkander staande toppen zijn afgebeeld, onjuist is. 



Ri\dertjes en beken zijn er niet; slechts vindt men enkele uit het strand opbor- 

 relende zoetwaterbronnen, waarvan sommige alleen bij eb te genaken zijn. Zij voorzien 

 de bevolking voldoende van di'inkwater. De grond is nagenoeg overal steenachtig en met 

 eene dunne humus-laag overdekt. Kamesi is de naam van den west-, Aikon die van den 

 oosthoek van Mefoor. 



Vlak onder de kust verrijzen eenige kleine rotseilandjes van hoegenaamd geene 

 beteekenis; iets verder af op een mijl of anderhalf van de zuid-westkust ligt Manim, 

 dat insgelijks door een koraal rif omsloten is behalve aan den zuidkant , waar eene zandplaat 

 de eenige gelegenheid aan kleinere vaartuigen verschaft , om in den westmoesson te ankeren. 

 Nabij het strand is meer noordwaarts op een put, die vrij goed drinkwater geeft. 



Vijf dorpen, alle op de zuidwestkust gelegen, strekken aan de bewoners tot verblijf. 

 Men noemt ze , aan den noordwesthoek beginnende : 



Kame met 7 huizen en 100 zielen 



Roemana „ 4 „ „ 70 „ 



Mansoembing „ 5 „ „ 80 „ 

 Amberpoor ,^7 „ „ 110 „ 



Roemsaro „ 6 „ „ 50 „ 



Rekenen wij daarbij nog een honderdtal bewoners voor het binnenland, dan ver- 

 krijgen wij een bevolkingscijfer van ruim 500 zielen. Twee gehuchten, die nog niet 

 lang geleden op de noordoostkiist aangetroffen werden, zijn geheel verlaten, daar de 

 inwoners naar Jappen verhuisd zijn. Het eiland Manim is onbewoond, maar wordt 

 dikwerf bezocht, om schildpad en visch te vangen. 



De Meforeezen , de stamouders der bewoners van Dorei , komen met deze laatsten 

 in uiterlijk , taal , zeden en gewoonten geheel overeen , zoodat het overbodig is er verder 

 over te spreken. Slechts de bouwtrant der huizen verschilt eenigszins ; ze staan lüer niet 

 in zee op het rif, zooals te Dorei en elders, maar op het land hoog op palen en zien 

 er morsig en vervallen uit. De Radja, bijgestaan door een Singadji te Roemsaro .en een 



