36 



Tiilsoort, die ik tijdens mijn gedwongen verblijf te Roemsaro (zie het volgende hoofd- 

 stuk) vaak 's nachts hoorde schreeuwen, kon ik niet machtigTworden. 



Onder de menigte van papegaaien, behoorende tot de volgende soorten: Cacatua 

 triton , Edectus Linnaei en polychlorus , Lorius cyanogenia , Tricfwglosms haematotus en Na- 

 siterna pygmaea , trekt vooral de Maningir {Lorius lcyanogenia)\ de aandacht ; overal 

 verneemt men zijn kort en schel gefluit in het bosch, waar hij in kleine benden ver- 

 eenigd vlug heen en weer zwerft. Niet minder algemeen is de Manambi {Edectus 

 jpolyddorus) en de kleine Nasiterna, van welke laatste soort de inboorlingen, doorgaans 

 bekwame boogschi\tters , mij verscheidene exemplaren brachten, oud en jong, levend en 

 dood. Vooral menigvuldig is dit aardig vogeltje in de omstreek van Roemsaro; het 

 nestelt in boomholten , waarin het wijfje twee eieren legt , niet grooter dan die van onze 

 staartmees {Parus caudatus). De broeitijd valt in Februari en Maart, wat tevens de 

 legtijd is van verscheidene andere soorten. 



De Kowok {Cracticus cassicus) is even menigvuldig als op de vaste kust en zijn 

 luid aangenaam klinkend gefluit verkondigt ook hier den aanbrekenden dag Ook de 

 Mangëgë {Corvus orrü) laat dikwerf zijn gekras hooren, dat mij door overeenkomst 

 met het stemgeluid der gewone kraai {Corvus corone) vaak aan onze Eui'opeesche denne- 

 bosschen deed denken. Van de Popek {Pitta Novae Guineae) , de eenige hier levende 

 soort van grondlijsters verkreeg ik verschillende exemplaren, die zich hier ter plaatse 

 bijzonder kenmerken door fraaie klem- en een metaal-blauwen band aan het einde der 

 bovenstaarts-dekveeren. Van ijsvogels zijn hier slechts de ver verspreide witkoppige 

 'Xinsoes {Dacelo albicilla) en eene voor de wetenschap nieuwe rawj/syj/erft , waarover wij 

 straks zullen spreken. 



Onder de kleinere minder in het oog vallende vogels maken wij melding van de 

 Piezorhynchus nitidus, Nectarinia Aspasia, en Dicaeum Papuense , alle drie bij den inboorling 

 bekend onder den naam van N g a r p i s. Eene kleine gierzwaluw ( Cypselus spec.) huist in 

 groot aantal in de gaten en holten der schelpkalkrotsen, die men op vele plaatsen uit 

 den bodem ziet steken. Ze broeit daarin gemeenschappelijk, zoodat de nesten veelal een 

 zamenhangenden klomp vormen. De nesten zijn gemaakt van boommos, dat tot eene 

 vaste kraakbeenige massa is verwerkt door middel van slijm, die het wijfje even voor 

 den broeitijd uit de sterk ontwikkelde speekselklieren afscheidt. Voor den handel hebben 

 ze geene waarde. De eitjes, drie in getal, zijn wit. 



Is Mefoor rijk aan papegaaien , niet minder rijk is het aan duiven , waaronder twee 

 Toor de wetenschap nieuwe soorten voorkomen. De Weimon (Car^OjsAa^a roseim«c/««), wier 

 zwaar en diep gekoer van uit de toppen der hoogste boomen op verren afstand gehoord 

 wordt , vindt men er het meest. Van de overigens alles behalve zeldzame Carpophaga bicolor 

 kreeg ik maar weinige exemplaren te zien ; daarentegen vele van de' Macropygia Doreja 

 «n den Ptilopus Rivoli , vvelke laatste soort vooral op Manim in overvloed gevonden wordt. 



