VOORREDE. XXIil 



Von Rosenbergs uitvoerige kaart der Geelviukbaai is met de in den tekst voor 

 komende plaatsbepalingen nagezien en verbeterd door ons voormalig bestuurslid, kolonel 

 Blommendal, welke kundige chef van het bydrografisch bureau in den aanvang van 

 dit jaar, tot onherstelbaar verlies voor de wetenschap en tot grievend leedwezen van 

 allen, die hem kenden en hoogschatten, zoo plotseling uit zijn werkzaam leven werd 

 weggerukt. Hij bediende zich daarbij van de op zijn bureau aanwezige opnemingen der 

 weinige oorlogschepen , die de Geelvinkbaai bezochten. In den omtrek dier golf zijn 

 slechts vier punten, de door de Circe opgerichte palen, chronometrisch bepaald, wel'. e 

 de heer Blommendal wijzigde naar de sedert door den geografischen dienst in Indië 

 vastgestelde astronomische plaatsbepaling van Ambon. De overige in het werk voor- 

 komende plaatsbepalingen zijn uit de zoo nauwkeurig mogelijk op lengte en breedte 

 gebrachte kaart opgemeten. 



In het laatst van 1873 was de tekst van het werk tot de bijlagen geheel afge- 

 drukt, maar de uitgave moest blijven wachten tot het gereed komen der afbeeldingen 

 en kaarten, waarvan het op steen brengen en uit de hand kleuren zoo onbegrijpelijk 

 lang ophield, dat die eerst in den aanvang dezer maand afgeleverd werden. Daar- 

 door moest de ondergeteekende onder de errata nog enkele nalezingen op zijne noten 

 opnemen, wegens hetgeen sedert 1873 van de laatste reizen op Nieuw-Guinea bekend ge- 

 maakt is. Hoe betreurenswaard het ook zij , dat de uitgave van dit werk , geheel buiten 

 de schuld van het bestuur dezer instelling , zoo langdurige vertraging ondervond , 

 gelukkig behoudt von Rosenbergs arbeid in zoover de prioriteit, dat tot dusver nog geen 

 uitvoerig reisverhaal het licht zag van een der reizigers, die na hem Nienw-Guinea 

 bezochten. Van de nasporingen van von Miklucho Maclay, Beccari en d'Albertis, 

 Dr. Meyer en Moresby zijn thans slechts voorloopige medededeelingen gepubliceerd, 

 waarvan die der beide laatste reizigers zelfs zeer onvolledig zijn. Alleen de belangrijke , 

 hier en daar door houtsneden opgeluisterde brieven en opstellen van Beccari en d'Albertis 

 in de Nuova Antologia , de Italiaansche Revue des Deux Mondes , zijn zoo uitvoerig, 

 dat zij nagenoeg voor een volledig reisverhaal kunnen gelden. Daar de kennis van het 

 Italiaansch hier te lande niet zeer algemeen is, vertrouwen wij echter, dat von Rosen- 

 bergs arbeid voor vele belangstellenden nog al den gloed der nieuwheid zal behouden, 

 terwijl deze Italiaansche natuuronderzoekers in ieder geval wel Andai en Hattam, maar 

 geen der groote eilanden in de Geelvinkbaai bezochten. Dewijl HoUandsche werken in 

 den vreemde evenmin algemeen bekend zijn, achten wij ons gelukkig, ten slotte nog 



