VOORREDE. XXI 



wordt echter wel eens over het hoofd gezien ^ wat op dit veld reeds door Nederland 

 verricht is^ omdat HoUandsche geschriften in den vreemde meestal minder bekend zijn, 

 dan zij verdienen , terwijl zelfs bij ons te lande , waar vreemde tijdschriften zoo algemeen 

 gelezen worden, wel eens vergeten wordt, wat reeds door onze aardrijkskundige genoot- 

 schappen bekend gemaakt is. Daarom is het ons een waar genoegen, dat een zoo viit- 

 nemend deskundige als Georg Gerland, die meer dan eenig ander de ethnologie van den 

 Grooten Oceaan bestudeerd heeft, in zijne eerst in den aanvang van dit jaar verschenen 

 Anthropologische Beitrdge , Th. I s. 353, uitdrukkelijk verklaart, dat de voornaamste 

 kennis der ethnologie van Nieuw-Guinea aan de Nederlanders te danken is. Hij grondt 

 dit oordeel op de reizen van Kolff , Modera en Salomo Muller tijdens onze vestiging aan 

 de Tritonsbaai en vooral op het rapport der regeeringscommissie van 1858. Volgens 

 onze schatting sluit de tegenwoordige arbeid van von Rosenberg zich waardig aan deze 

 vorige onderzoekingen aan; het bevat toch een uitvoerige topografische beschrijving van 

 de eilanden en kuststreken der Geelvinkbaai en , wat vooral belangrijk is , de eerste 

 eenigszins volledige gegevens aangaande de binnenlandsche stammen van Arfak en Hattam , 

 gegevens, wier juistheid later volledig bevestigd werd door hetgeen Beccari en d'Al- 

 bertis , die na hem deze zelfde volksstammen onderzochten , reeds over hunne reizen hebben 

 medegedeeld. 



Na het bovenstaande, waarin wij poogden, von Rosenbergs reistochteu naar de 

 Geelvinkbaai naar verdienste te waardeeren, door die te vergelijken met de vele weten- 

 schappelijke nasporingen, die in de laatste jaren op Nieuw-Guinea gedaan werden, en 

 waarbij het vooral ons streven was, den arbeid van dezen onvermoeiden reiziger voor 

 onrechtvaardige geringschatting te vrijwaren , rest ons een en ander mede te deelen over 

 de wijze , waarop dit werk is uitgegeven , en over de vertraging , die deze uitgave tot 

 groot leedwezen van het bestuur van dit Instituut heeft ondervonden. 



In 1871 stelde de Indische regeering von Rosenbergs reisverhaal in handen van het 

 Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen , dat daarover blijkens de gedrukte 

 Notulen van 13 Februari 1872 een hoogst ongunstig rapport uitbracht. Wel heette het daarin. 



