HOOFDSTUK V. 



ZEEKAMP EN TERUGKEER NAAR MEFOOR. 



Daar ik mij voorgenomen had, ia de eerste plaats de Schouten- Eilanden te 

 bezoeken, liet ik den 3<len Februari in den namiddag het anker lichten, doch moest, 

 omdat wiad en stroom tegen waren, weinige uren later weder ten anker komen. Den 

 6den liep de weken achtereen waaiende noordenwind naar het westen om, waarop wij 

 andermaal de zeilen bijzetten, doch nu di'even wij naar het zuidwesten, daar de wind 

 intusschen geheel was gaan liggen. Den volgenden morgen bevonden wij ons nabij de 

 vaste kust, een mijl of twaalf bezuiden Dorei, weshalve ik weer naar Mefoor, dat nog 

 steeds in het gezicht was, liet opwerken en bij hooge zee en vrij sterken noordenwind, 

 die opnieuw was komen opsteken, den ganschen nacht bleef doorkruisen, 's Ochtends 

 ten drie uur van den S^t'^ii aan dek komende, zag ik, dat wind en zee gunstiger en 

 wij een mijl of vier bezuiden den Hoek Aikon waren. De lucht was helder en de smalle 

 sikkel der maan stond even boven de oosterkim. Stuurman en iiitkijk hadden de waar- 

 schuwing ontvangen, den schoener op goeden afstand van genoemden hoek te houden, 

 om vrij te blijven van het rif, zoodat ik mij met volle gerustheid weder ter rust be- 

 geven kon. Doch nauwelijks was ik ingesluimerd, of ik werd eensklaps wakker geschud 

 door eenige zware, elkander opvolgende schokken. Naar buiten vliegend, bespeurde ik 

 weldra, dat wij met vallend water op het rif hadden gestooten en daarop vastzaten. 

 Alle pogingen , onmiddellijk in het werk gesteld , om er van af te komen , bleven vi'uch- 

 teloos ; de schokken werden steeds heviger , naarmate het water zakte , de koperen huid 

 van den schoener scheui-de los en nu en dan hoorde men een akelig gelu-aak 

 van hout , dat verbrijzeld werd. Ten zes ure stond het ruim half onder water en verklaarde 

 de gezagvoerder mij met tranen in de oogen, dat hij weinig hoop had, het schip af 

 te brengen , en mij aanried , aan wal te gaan en daar den verderen afloop af te wachten. 

 Gehoor gevende aan dezen raad, liet ik drie kanonschoten lossen, om de bewoners van 

 het nabij den hoek gelegen dorp Roemsaro op onzen wanhopigen toestand opmerkzaam 



