HOOFDSTUK VI. 



DE SCHOUTEN-EILANDEN. 



Nadat liet den lOilei Maart nog stenig uit het noorden gewaaid kad, schoot 

 de wind in den morgenstond van den lldeu eensklaps van het westen naar het zuiden 

 en veroorloofde ons eindelijk onder zeil te gaan. Door eeue flauwe koelte voortgestuwd, 

 waren wij omstreeks den middag Mefoor gepasseerd en kregen het hoogland van Soëk 

 in het gezicht. Met zonsondergang waren wij reeds zoo nabij , dat het geboomte goed 

 te onderkennen was , doch daar het opzeilen naar de reede van Korridó wegens daarvoor 

 liggende riffen niet zonder gevaar is, bleven wij gedui-ende den nacht buiten op- en 

 neerhouden en kwamen eerst den volgenden dag omstreeks het middaguiu' ten anker 

 op ruim eene kabellengte uit den wal. 



Voor ons ligt eeu fraai, landschap. Getooid niet het «'eelderige groen eener tro- 

 pische vegetatie, verrijst het als bergland uit zee, wier nauwelijks gerimpelde, door 

 kapen en eilanden omsloten oppervlakte eer aan een binnenmeer, dan aan eene opene 

 reede doet denken. Twee dorpen, Warefondi en Gabau, verheffen zich in onze nabijheid 

 boven den waterspiegel; ongeveer duizend el meer om de west ontwaart menAwawiabi, 

 terwijl nog een aderde dorp, Oemassir, van ons standpunt onzichtbaar, iets naderbij ligt. 

 Groepen van kokos-palmen, een ons vreemd geworden aanblik, staan op den oever 

 en wiegelen hunne wuivende kruinen ver boven de daken der huizen. Uit de kleine 

 door 's menschenhand ontgonnen plekken gronds verheft zich hier en daar boven het 

 lagere hout een groene, met geel gespikkelde muur of van hunne kruin beroofde 

 boomstammen, dicht omstrengeld door een rankennet van weelderig klimop, die l)ij het 

 mtroeien van het woud bleven staan. Hoog boven dit alles rijst de berg Sipiori omhoog , 

 wiens eeuwig groen kleed slechts hier en daar door een witte vlek — een kalen rots- 

 wand — is uitgemonsterd. Ziet men nu dit landschap , gelijk ik het aanschouwde , op 

 een oogenblik, dat voorbijdrijvende wolken een sterke schaduw werpen op enkele par- 

 tijen , terwijl andere in den heldersten zonneschijn schitteren , dan heeft men een tafei-eel 

 voor zich, in vergelijking waarmede de onooglijke bouwwerken der bewoners in het 



