47 



gemeen^ doch het menig^iildigst van allen is een wild zwjnj dat voornamelijk te Biak 

 hij duizenden aangetroffen en op enkele plaatsen in half tammen staat gehouden wordt. 



Van vogels vond ik behalve die, welke ik reeds op Mefoor aantrof, verscheidene 

 soorten, die nergens elders voorkomen. Hieronder behoort de Lorius cyanauchen, die 

 niet op Jappen te huis behoort, zooals ik verkeerdelijk heb opgegeven in mijn Overzigt 

 der papegaaisoorien van den Indischen Archipel {Nat. Tijdsch. van Ned. Indië , D. XXV 

 en XXVII). In diezelfde verhandeling maakte ik nog een andere fout, toen ik Biak het 

 vaderland noemde van den Lorius semilarvaius , een vogel, die niet op Nieuw- Gixinea 

 gevonden wordt en wellicht ook nergens in onzen Archipel. Een merkwaardige vogel, 

 dien ik hier voor het eerst aantrof en waarmede wij later nauwkeuriger kennis zullen 

 maken , is de Goura Victoriae , wier verspreidingskring tot heden niet met juistheid bekend 

 was. Even als de Goura coronata draagt ook deze soort den naam van Mambroek. 

 Volgens zeggen der inboorlingen moet de vogel op Biak bijzonder menigvuldig voor- 

 komen. Tot de soorten, die de groep met Mefoor gemeen heeft, behooren al de bij de 

 beschrijving van dit laatste eiland genoemde papegaai- en duivensoorten , zooals de Lorius 

 cyanogenia, Ptilopus Musschenbroeldi en speciosus , Lamprotornis magnus , enj. Daarentegen 

 schijnt de fraaie Tanysiptera Riedelii slechts hier voor te komen. 



Onder het geringe aantal der hier verkregen kruipende dieren bevindt zich een 

 uiterst merkwaardige , wellicht nog niet beschreven Monitor (?) gekenmerkt door de groote, 

 breede schubben, die het lichaam bedekken. 



De ongunstige weersgesteldheid belette iets noemenswaardigs te verzamelen uit 

 de overige dierklassen, die overigens vrij goed vertegenwoordigd zijn, vooral de week- 

 dieren, waarvan eene menigte huist op het oeverrif, dat de groep omsluit. 



Schier onuitputtelijk is de den botanicus zich aanbiedende stof; daar ik geen des- 

 kundige ben, kan ik slechts aanstippen, dat ook deze eilanden bedolven zijn onder het 

 lommer van een weelderig plantenkleed. De zilte bodem, die op de geheele zuidwestkust 

 van Soëk en Biak, langs het zeestrand gevonden wordt, is begroeid met een gordel van 

 B-liizophoren , waartusschen geen plekje drooge grond te bespetu-en is. Eene bedompte, 

 sterk op de reukzenuwen werkende lucht waarschuwt den bezoeker, niet al te lang in 

 dit strandbosch te vertoeven. Het op het oog zwarte , doch drabbige , met rottende plan- 

 tendeelen verzadigde water is een geliefkoosd verblijf van krokodillen {Crocodilus bipor- 

 catus) , die daar menigvuldig aangetroffen worden en in zelden gestoorde rust leven. 

 De inboorling maakt eerst jacht op deze dieren, wanneer zij een dorpsgenoot verslonden 

 hebben. In dit geval moet het roofdier, hetgeen gemakkelijk uit te vorschen is, daar 

 ieder zijne eigene verblijfplaats heeft, waarin het geen ander duldt, zijne ongehoorde 

 vraatzucht met den dood bekoopen en wordt zijn schedel tusschen de takken van een 

 aan den zeekant staanden boom ten toon gesteld tot afschrikkend voorbeeld voor zijne 

 natuurgenoten. Het achter dezen moerassigen kustzoom gelegen bosch bestaat uit eene 



