51 



eu was mijn volk gehuisvest; Rauwewa is de zetel van een Singadji en Roemsari die 

 van een Majoor. 



Werpen wij thans een blik op het eiland Jappen zelf. Weyland noemde het 

 't Lange Hoge Eylandt; aan de noordkust kende hij reeds het dorp Jobie, waaruit hij 

 ^ier inboorlingen medeuam. Dumont d'Urville noemde het eiland naar dit dorp Jobie, 

 welke naam ook op de latere kaarten voorkomt, totdat Melvill dien van Jappen daar- 

 nevens stelde. Onder den naam van Jappen is het alleen bij de inboorlingen bekend. 

 Het is het grootste eiland der Geelviukbaai en ligt tusschen 1° 30' en 1° 54' 30" Z. B. 

 135° 20' 7" en 136° 50' O. L. In de lengte beslaat het 22^ en in de grootste breedte 

 3| geografische mijlen bij eene nagenoeg van het oosten naar het westen loopende sti-ek- 

 king. De afstand van Korrido tot aan den westhoek des eilands bedraagt 50 zeemijlen. 



Terwijl de noordkust op het oog, toen ik in 1858 op mijne reis naar de Hum- 

 boldt-Baai op korten afstand langs de kust voer , overal met sterke helling in zee afstort 

 en van goede ankerplaatsen verstoken is , treft men langs de minder steile zuidkust hier 

 en daar vlak voorland aan. De voornaamste bergketen loopt evenwijdig aan de lengteas 

 van het eiland, dicht langs de noordkust; hare gemiddelde hoogte bedraagt een duizendtal 

 voeten. Eene tweede daarmede in verband staande, op vele plaatsen door valleien afo-e- 

 broken keten trekt langs het zuiderstrand en daalt over het algemeen met zachte 

 glooiing naar de kust. Deze laatste bevat de di-ie hoogste bergtoppen, de Kakai nabij 

 den westhoek, de Aroeai en de Jobi op het ooster gedeelte des eilands. De eerste en 

 laatste berg bereiken beide naar gissing eene hoogte van 1200 voet. Tusschen deze verbroken 

 keten dringen drie baaien, die van Ai'oeai "), Ansoes en Ambai, het land in, waarvan 

 de beide laatste diep inloopen en uitmuntende ankerplaatsen opleveren, zoodat zij dan 

 ook voor de bewoners de hoofdpunten zijn van onderling verkeer. 



Jappens westhoek heet bij de inlanders Maram; de oosthoek, dien d'Ur^dlle ter 

 eere van zijn eersten officier Kaap Jacquinot noemde, Rambawi. 



Een tal van riviertjes, alle even onbelangrijk, stort zich zeewaarts en mondt 

 grootendeels aan de zuidkust. De voornaamste daaronder zijn : de Wewi en Werawor , die 

 beide op den Kakai ontspringen ; de Doeai , die in de Baai van Ansoes uitwatert ; de Taam- 

 boeri , Sesauwa en Kanawa ten oosten van Ansoes ; de Karariri , Kassai , Airai , Woeroei 

 en Sarawai ten oosten van Seroei; eindelijk de Karawak in de Bocht van Ambai. 



Eene menigte van eilanden ligt onder de kust, de meeste langs het zuiderstrand. 

 Yan den westhoek onder den wal oostwaarts zeilende, ontmoet men de volgende : Wamma, 

 Jaroerembi, Ponokawa , Mandefoeri, Mai, Mawiak, Aikenau, Karia, Adoewii-i, Kariori , 



') Dit is de Anna-Baai, waarvan de Bruyn Kops in zijne beschrijving van deu tocht der Circe 

 melding maakt. (Nat. Tijdsckr. voor Ned. Indië, D. I, bl. 205.) Zie ook de kaart achter Goudswaard,. 

 de Papoewa's der Geelvinkbaai. R. A. 



