55 



de strandbewoners ook niet aikeerig zijn^ Traimeer zich maar eene gelegenheid voor- 

 doet, is bij hen nog zeer in zwang, evenals het eten van menschenvleescli. Tijdens 

 mijn vei'blijf te Ansoes lag de op Ternate te huis behoorende schoener Mastora voor 

 Aiiek ten anker, aan boord waarvan zich twee jagers bevonden in dienst van den heer 

 F. Riedel te Gorontalo. Drie dagen voor mijn verti-ek kreeg ik tijding, dat een dezer 

 jagers, een Christen van Menado, vermoord was en verzocht de Radja mij derhalve 

 dringend , de jagers te doen terugroepen , die ik eenige dagen geleden binnen 's lands 

 gezonden had. Terecht vermeende ik, aan dit verzoek gehoor te moeten geven, en mocbt 

 als een gevolg mijner handeling het genoegen smaken, dat ook hier mijn verblijf zonder 

 de minste botsing met de inboorlingen ten einde liep. 



Jappen was voor mijne jagers een nieuw terrein en in mijne verwachting, dat ik 

 op zulk een uitgesti-ekt eiland eene rijke fauna vinden zoude, werd ik niet bedrogen. 

 Overigens was de gelegenheid tot jagen en verzamelen alles behalve gunstig. In een 

 rondom in het water staand huis logeerende, had ieder jager een door een inboorling 

 bestuurde kano noodig, om op het jachtterrein te kunnen komen, dat hier op geen 

 geringen afstand van het moerassige sti'and verwijderd ligt. Daar buitendien onze Pa- 

 poesche vrienden niet van vroeg opstaan hielden, waren de jagers zelden voor acht uur 

 aan den gang, dus vrij laat voor een tropisch gewest, waar gedurende de heete uren 

 van den dag niet veel te schieten valt. Daarbij hadden zware regenbuien, die in deze 

 maand gedurende vijf en twintig dagen adelen, den kleiachtigen , humus-rijken bodem 

 zoodanig doorweekt en in een papachtig slik veranderd , dat er op vele plaatsen nauwelijks 

 door te komen was. Doch hoe dit ook zij, dit is zeker, dat allen, wat jagen en ver- 

 zamelen aanging , hun best deden. 



Bestaat er slechts luttel verschil tusschen de fauna der vaste kust en die der 

 reeds beschreven eilanden , nog grooter is de overeenkomst tusschen de eerste en die van 

 Jappen. Doch ook hier ontbreken weder sommige geslachten en soorten, die daar wel 

 aangetroffen worden, terwijl ik omgekeerd andere aantrof, die men slechts hier en 

 nergens elders vindt. 



De op het eiland levende zoogdiersoorten zijn dezelfde als die, welke op Mefoor 

 en de Schouten-Groep voorkomen, waarover wij dus niet verder zullen spreken. De 

 Halmaturus , Dendrolagus en Perameles vindt men hier niet. 



Onder het getal verzamelde vogels verdient de Mambadoe [Goura Vidoriaé) 

 het eerst vermeld te worden. Tot op eene hoogte van 1000 voet treft men deze kroon- 

 duif overal aan, voornamelijk in de nabijheid van bebouwde gronden en open plekken. 

 Evenals de Goura coronata zwerft zij 's morgens en 's avonds in kleine benden of familiën 

 liet woud rond, haar voedsel op den grond zoekende. Na verzadiging zoekt de troep eene 



