56 



van boomen en struikgewas vrije plaats op, om zich daar gedurende het heetste van den 

 dag in de zon te koesteren, waarbij de vogels met uitgespreide vleugels en staartpennen 

 nu eens op den buik , dan weder op zij gaan liggen. Vooral in den paartijd vechten de 

 mannetjes hevig om 't bezit der wijfjes, waarbij ze een hunner vlerken half uitgespreid 

 regtstandig omhoog houden en elkander duchtige slagen toebrengen. Zoolang ze bedaai'd 

 zijn, bestaat het stemgeluid der Mambadoe's uit een lang gerekten, doffen, eenigszins 

 trompetachtigen klank, doch als ze in hartstocht geraken, laten zij een kort geknor 

 hooren. Vruchten, zaden, knoppen van heesters, wormen en insekten strekken hun tot 

 voedsel. In de maanden Februari en Maart bouwt het wijfje een los uit drooge takken 

 vervaardigd nest, niet liooger dan 20 a 30 voet boven deu grond en legt daarin een 

 wit ei, iets grooter dan dat eener eend. Het vleesch is overheerlijk, en Lucvülus zoude 

 stellig voor zulk een fijnen schotel meer dan zes boslemmer messen gegeven hebben. 



Een heü' van Papegaaien verlevendigt het bosch; het zijn de soorten Microglossus 

 aterrimus , Cacatua triton , Eclectus Linnaei , polychlorus en personatus , Trichoglossus hae- 

 matotus , Lorius tricolor en Nasiterna pygmaea, waarvan geene aan het eiland bijzonder 

 eigen is. 



De Paradijsvogels , waarvan di'ie soorten, de Paradisea Papuana , regia en speciosa , 

 aangetroffen worden, vinden hier de oostelijke grens hunner verspreiding. De Paradisea 

 Papuana komt daaronder het menigvuldigst voor; alleen van deze soort bereiden de be- 

 woners de huiden voor den handel, waarbij de pooten behouden en de vleugels in hun 

 geheel blijven. De vogels worden op dezelfde wijze verlcregen, die op de Aroe-Eilanden 

 in zwang is, zooals ik breedvoerig beschreven heb in mijne Reis naar de Zuidooster- 

 Eilanden. De Paradisea sjjeciosa schijnt in deze streek des eilands nog al zeldzaam te 

 zijn, want er werden slechts twee exemplaren van geschoten. 



Dat ik gedurende dezen reistocht slechts zeer zelden Steltloopers te zien kreeg , 

 is te wijten aan den aard der localiteiten , die ons tot ankerplaatsen verstrekten , daar 

 die de voorwaarden niet opleverden, waaraan het bestaan dezer vogels verbonden is. 



Onder de Duivensoorten trof ik twee fraaie, voor de wetenschap nieuwe soorten 

 aan , van welke de eene , de Carpophaga Westermani mihi , hier de plaats vervangt van de 

 Carpophaga pinon , terwijl de andere , de Piilopus Miqueli mihi , in de plaats treedt van den 

 Ptilopus Rivoli; zij is iets grooter dan deze, maar bij het mannetje ontbreekt de 

 buikvlek. Mijne Ptilopus speciosus en Musschenbroekü ontbreken evenals de Astrapia 

 gularis , welken laatstgenoemden vogel ik in mijne Bijdrage tot de ornithologie van Nieuw- 

 Guinea [Natuurk. Tijdschr. van Neerl.-Indi'é , D. XXV) ten om'cchte als bewoner van 

 Jappen opgaf. 



De zoo uitermate ongunstige weersgesteldheid en het moeielijke terrein verhinderden , 

 veel belangiijks te verzamelen uit de overige dier-klassen, een verlies, dat minder te 

 beklagen is , omdat men met grond vooronderstellen kan , dat op Jappen slechts zulke 



