57 



soorten zullen leven, als op de vaste kust aangetroffen worden, waarover ik later 

 spreken zal. 



Het plantenkleed , dat als ware het onmiddellijk uit den waterspiegel oprijst , 

 verleent door zijne donkergroene, weinig met lichter tinten geschakeerde kleur, een 

 onvriendelijk aanzien aan het land. Het bestaat langs den kustzoom uit: Sonneratïae 

 en Bruguieriae , binnenslands Melastomaceae , Sapindaceae , Laurineae , Sterculiaceae , 

 Pandaneae, Filiceae , Ch-amineae , enz. Vruchtboomen , zooals de klapper en arek-palm 

 ziet men slechts zeer zelden. Het meeste valt in het oog eene op de heuvelen groeiende 

 Conifera (wellicht eene Damara) , wier pja-amidale kroon boven het overige geboomte 

 uitsteekt en iets eigenaardigs aan het landschap bijzet. Ik heb den boom nergens andera 

 gezien. 



De geologische gesteldheid van Ausoes verschilt aamerkelijk met die van Mefoor 

 en Soëk. Men is hier wel is waar nog steeds op tertiair terrein, maar de kalk speelt 

 eene zeer ondergeschikte rol; zandsteenlagen , afgewisseld met klei- en mergelbanken , 

 door vulkanische krachten opgedreven en afgebroken, treden er voor in de plaats. De 

 zandsteen, meest kleizandsteen , is fijn korrelig en bruin- of grijsachtig geel, de klei 

 levendig rood van kleur. De rotsoever van Manoepasi bestaat uit schelpkalk , hier 

 en daar bekleed met eene korst van zandsteen, die ontstaan is uit het losse zand, dat, 

 met het schuim der branding tegen de rots geworpen, door het kalkgehalte van het 

 verstuivende zeewater vast wordt. 



