59 



bergen wisselt tusschen de 300 a 700 voet. Eene menigte van kreekjes en beekjes stort 

 zich zeewaarts, die alle uitmuntend drinkwater opleveren. 



Een uitgestrekt koraal-rif omsluit Meosnoem aan drie zijden en belet liet 

 binnenkomen van groote vaartuigen geheel; slechts aan den noordkant is zuiver vaar- 

 water ^ waar men in verschillende diepe bochten ten anker komen kan. Deze baaien 

 liggen naast elkander en zijn bij de bewoners der vaste kust en omliggende eilanden 

 bekend onder de namen : Kawauwi voor de ooster- , Koemrai voor de midden- en 

 Papidi voor de westerbocht. Eerstgenoemde j onze ligplaats ^ heeft aan den ingang eene 

 breedte van 1500 el^ loopt nagenoeg 2000 el landwaarts in en verschaft in haar noord- 

 oostelijk gedeelte eene vdtmuntende ankerplaats , anderhalve kabellengte uit den wal op 15 

 vadem zandgrond. Tot verkenningspunt sti-ekt een berg op den achtergrond der baai, 

 die naar gissing 700 voet hoog is en die door zijn scherp toeloopenden top op het eerste 

 gezicht van de nabij liggende hoogten met min of meer afgeronde kruinen te onder- 

 scheiden is. 



De westhoek van het eiland draagt den naam van Pioa, de oosthoek dien van. 

 Woai; nabij den eersten liggen de eilandjes Onokawai, Senemane en Jamari^ les Prères 

 bij d'Urville; eenige andere vindt men aan den oosthoek, die d'Urville les Trois Soeurs 

 noemde. Ook Meosnoem is niettegenstaande den steenachtigen bodem van top tot teen 

 welig begroeid. Voor het eerst zag ik hier op den rotsoever slanke palmen {Corypha 

 silvestris) , wier sierlijke geelachtige kruinen tusschen het donker groene bladergewelf uit- 

 staken, zoo ook eene Casuarina met soms tot op het water neerhangende takken. 



Vroeger had het eiland een klein getal bewoners, die in de Bocht van Papiai 

 huisden. Wat de aanleidende oorzaak was, dat deze vestiging te niet ging en het eiland 

 verlaten werd, kon ik niet te weten komen. 



„Nun liegt es einsam in der Seeën Mitte 

 „TJnd seine Seilen schlagt die wilde Brandung ; 

 „Es kann den Mutterschosz nicht mehr erreichen 

 „TJnd auf sich selbst ist est nun angewiesen" ') 



Thans wordt het slechts nu en dan door de omwoners bezocht , deels door tripang- 

 visschers , deels door op menschenroof uitgaande zeeschuimers. 



Wat mij uit de dierenwereld onder het oog kwam beteekent wel is waar niet 

 veel , doch was genoegzaam , om een oordeel over de fauna te kunnen vellen. Het strookte 

 geheel met mijne verwachting, dat ik hier niets anders zou vinden, dan oude kennissen 

 van Jappen. Toch mist men hier onder de vogels de familiën : Buceros , Paradisea , 

 Chalybaeus, Microglossus , Goura en wellicht nog eenige andere meer. Daarentegen vond 

 ik hier de fraaie duif terug, die ik reeds op Jappen ontdekt en ter eere van den voor 



') Deze schoone, aan mijn album ontleende dichtregels van een reeds lang ontslapen vriend zijrL 

 liier zoo toepasselijk, dat ik niet kon nalaten, ze aan te halen. 



