83 



aantreft, komt iu verbazende hoeveelheid voor; het vleesch is bijzonder smakelijk. 

 Ook de Dendrolagus ïnustas is vrij algemeen en wordt soms levend in strikken ge- 

 vangen. De honden , waarvoor de eigenaars werkelijk apeliefde koesteren , krijgen nimmer 

 eenig voedsel; ze moeten zoo goed en zoo kwaad mogelijk zien, hoe zij aan den kost 

 komen. Men gebruikt ze tot de zwijnenjacht; evenals alle andere half wilde en wilde 

 hondenrassen blaffen ze niet. 



Onder de op te noemen vogels verdient de O e d o o i (Buceros ruficoUis) de 

 eerste plaats. Geen uur van den dag is er, waarin men niet verschillende dezer vogels, 

 meest paarsgewijze, met suizenden wiekslag het luchtruim ziet doorklieven, of hun schor 

 stemgeluid uit het bosch hoort galmen. Vaak ziet men ze ook, bij ebbe op den moerassigen 

 bodem van het bosch met vijftigtallen nabij het strand roudhuppelen , bezig met het 

 zoeken der daar levende weekdieren , evenals dit ook de Zuid-Afrikaansche neushoornvogels 

 doen , welk geslacht zich anders gewoonlijk met vruchten voedt. Weinig minder menigvuldig 

 is de T eb wou [Paradisea Papuana) , wiens eigenaardig, niet onaangenaam klinkend ge- 

 schreeuw dikwerf vernomen wordt. Daar de Arfakkers de kunst niet verstaan , de huid dezer 

 vogels af te stroopen en te drogen, maken zij er geeu jacht op. Evenmin zeldzaam zijn 

 de Oeën [Paradisea regia) , Oeip (Paradisea maynifica) en de Oean [Epimachus 

 magnificus). Van de Papegaaien laten bovenal de Op o at [Cacatua triton), Paisini 

 {Microg/ossum ate)Timmn) , O er em aap (Psittacus polychlorus) en Oejien [Trichoglossus 

 haematoius) op ieder uur van den dag hun luid gekrijsch hooren. Een andere Oejien, 

 de Lorius fuscatus , en de O e gis [Platycercus dorsalis) zijn wellicht even menig- 

 vuldig, doch blijven meer aan de waarneming onttrokken door hunne meer verborgen 

 levenswijze en mindere luidruchtigheid. Nabij de rivierboorden en in de strandbosschen 

 huizen onderscheidene soorten \a.n Ijsvogels, bij de inlanders onder den collec- 

 tieven naam van Oesrai bekend, waaronder de merkwaai-digste zijn; de Dacelo dea, 

 Gaudichaudi , torotoro , albicilla en de fraaie S a 1 1 a b a van Salawatti , van welke laatste soort 

 ik hier ter plaatse verschillende exemplaren verkreeg. Roofvogels , N o e s j a k en A m i s j a k 

 in de landtaal, uit de farmiliën Baza en Astur ziet men schaars te Audai, doch menig- 

 vuldiger te Dorei, waaronder ook de interessante Astur Novae Hollandiae, dien ik meer 

 dan eens zag, doch nimmer onder schot kon krijgen. Onder de Koekoeken ti-ekt het 

 meest de aandacht de in struikgewas en riet zich ophoudende O e do om [Centropus 

 Menebeki) , kenbaar aan zijn eigenaardig, als goe-goe-goe-goe, klinkend stemgeluid. Eeue 

 tweede soort, de Cuculus striatus, is zeldzamer ; ook deze heet N o e s j ak om de overeenkomst 

 in kleur harer vederen met die van de Baza Reinwardti. Is het niet opmerkenswaardig, 

 dat de gemeene man in sommige streken van Em-opa om dezelfde reden in zijne onwetend- 

 heid beweert, dat de gewone koekoek [Cuculus canorus) tegen den herfst in een sperwer 

 verandert? De kleinere vogelsoorten, die veelal nabij de tuinen en huizen aangeti-offen 

 ■worden, behooren hoofdzakelijk tot defamiliën: Malurus, Monarcha , Myiagra , Rh'qndura , 



