90 



ieder j die eenigen invloed onder zijne landslieden verkregen heeft ^ zich aan met of 

 zonder de goedkeuring zijner dorpsgenooten. ') Zulk een invloed wordt verkregen door 

 meer dan gewone ligehaamskracht , door bijzondere sluwheid, door herhaalde deelneming 

 aan roof- en moordtochten , of door een of andere ongewone omstandigheid. Zulk een 

 vorst, die niets vooruit heeft boven den minsten zijner onderdanen, is waarlijk een pauvre 

 Sire; hij wordt weinig door trots geplaagd en is geenszins de laatste, om de handen 

 uit te steken, wanneer er iets te verdienen valt en hij zijne ingeschapen luiheid kan 

 overwinnen. Zoo sjouwde op den tocht mijner jagers naar Hattam zijne hoogheid de 

 Korano zelf een mijner kisten weg, om eene waarde van twee gulden aan ruilgoederen 

 te verdienen. Zooals uit het bovenstaande blijkt, gaat de titel van den vader niet 

 op de zoons over. 



Al behoort Andai tot de bezittingen van het uitgestrekte, weleer zoo machtige 

 rijk van Tidore , deze ondergeschiktheid bestaat slechts in naam ; ook betaalt de nimmer 

 door hongi-tochten geteisterde bevolking geene schatting aan den Sultan. Daarentegen 

 staan de Andaiers onder den druk der Doreiers, die, geslepener en moediger, hen 

 in zekere afhankelijkheid hebben weten te brengen. Dikwijls komen deze bloedzuigers, 

 wellicht het meest bedorven ras der Geelvinkbaai, herwaarts, om de tuinen van de rijpe 

 vruchten te ontdoen , zonder daarvoor eenige vergoeding te geven. Niet alleen worden de 

 vreesachtige Andaiers hierdoor van hun eigendom beroofd , maar veelal moeten ze dit nog 

 zelve aan boord der Doreische vaartuigen brengen. Daarvoor matigen zij zich op himne 

 bem't een soort van gezag aan over de Hattammers en handelen met dezen even als de 

 Doreiers met hen doen. Hier heerscht dus het recht van den sterkste in zijn ruwsten vorm. 



De Arfakkers zijn vrijen of slaven. Vrij is ieder, die uit Arfaksche ouders geboren is; 

 slaven zijn de van elders geroofde of gekochte menschen en hunne kinderen. Hun aantal is 

 evenwel zeer gering, omdat de Arfakker tot den aankoop te arm en tot het rooven te 

 weesachtig is. De slaven zijn het volle eigendom van hunnen meester, die geheel naar 

 goedvinden met hen kan handelen. 



Een man kan zoovele vrouwen nemen, als hij wil , of liever, als hij betalen kan. Daar 

 het volk echter doorgaans arm is , vergenoegt men zich in het algemeen met ééne vrouw , 

 waarvoor de man aan hare ouders in ruilgoederen een prijs betaalt , hoogstens ter 

 waarde van twaalf gulden. Is de vrijer niet in staat, liet verschuldigde terstond te 

 voldoen, dan nemen de ouders ook genoegen met de verklaring, dat hij dit later 

 doen zal, welke belofte zelden geschonden wordt. In beide gevallen volgt de -stouw 

 zonder verdere plechtigheid onmiddellijk haar nieuwen heer en meester naar zijne woning. 



') Zelfs gezagvoerders der schepen, die uit de Mnlul<ken in de Geelvinkbaai handel drijveu en zen- 

 delingen verleenen op eigen gezag deze titels aan inlanders; zulks wordt nitdiHikkelijk verzekerd van den 

 heer Fabritius en zelfs van zijne echtgenoote in het meest naar hunne berichten opgestelde werkje van 

 den zendeling Goudswaard, de Papoewa's der G eeleinkbaai ^ hl. 60. R. A. 



