102 



een standvastig kenmerk , geheel overeen met dat van het wijfje. Aan dit jonge exemplaar 

 ontwaart men in de oorstreek de zwarte staalglanzige veeren van het prachtkleed. De 

 iris des vogels is geelachtig rood, de pooten zijn grijsachtig paarsch. Hij wordt in het 

 gebergte langs de geheele noordkust aangetroffen en is daar insgelijks niet zeldzaam. Des- 

 niettemin is het aantal der van vlerken en pooten beroofde huiden, die jaarlijks in den 

 handel komen, gemiddeld tot een twintigtal beperkt. Zijn voedsel bestaat in vruchten 

 en insekten. 



Van den wellicht nog schooneren , in dezelfde streken huizenden paradijsekster 

 (Astrapia gularis) hadden de jagers ongelukkig slechts wijfjes en jonge mannetjes kunnen 

 verkrijgen. De kleur der iris is rood , die der pooten grijsachtig paarsch. Ook deze vogel 

 vogel voedt zich met insekten en vruchten. Hoewel hij vrij algemeen voorkomt, zullen 

 de bekomen voorwerpen de eerste zijn, die men in ongeschonden staat in Europa zal 

 aanschouwen. Verminkte huiden der Astrapia komen iets minder zeldzaam in den handel 

 dan die der Paradisea sexpennis en superha ; ik zelf heb er in vroeger jaren een zestal 

 van bezeten. 



Uit de familie der papegaaien, waarvan men in Nieuw-Guinea en de omlig- 

 gende , tot de fauna van dit land behoorende eilanden ongeveer 25 soorten kent , brachten 

 mijne jagers vier soorten mede, waaronder drie voor de wetenschap geheel nieuwe. Ik 

 noem ze Nanodes Musschenbroeki , Psittacus modestus en Brehnii, waarvan de laatst- 

 genoemde door de kleurverdeeling min of meer aan den Australischen MelopsitUacus 

 undulatus herinnert. De vierde soort was een keurig exemplaar van de Charmosina 

 Papuensis , wederom een in gaven staat nog niet bekende vogel. Deze komt niet beneden 

 de 2500 voet voor, leeft in kleine vluchten en is hoogst menigvuldig, doch wegens het 

 zwaar geaccidenteerde en begroeide terrein slechts gedurende de droge maanden des 

 jaars gemakkelijk te verkrijgen, vooral in den tijd, wanneer verschillende vijg- en andere 

 boomsoorten vruchten dragen, waarmede hij en andere vogels zich voeden. De kleur van 

 den bek is rood, die van den oogring lichtgeel met bruinen ring om de pupil en die 

 der pooten oranje. Niet onaanzienlijk is het aantal huiden dezer soort , dat in den handel 

 komt, doch de meeste daarvan zijn zoo ruw bereid, dat zij spoedig aan bederf onder- 

 hevig zijn. 



Behalve de opgenoemde fraaie vogels bevatte de Hattammer verzameling nog als 

 nieuw voor de wetenschap : een paradij s-wielewaal (Sericulus xanthogaster) ; een waterhen- 

 netje [Rallicula rvbra) ; een schoonen vliegenvanger {Pachycephala Schlegeli) , in kleurscha- 

 keering veel gelijkende op de Pachycephala nielanura; een speelvogel [Ptïlorhynchus inornatus) ; 

 een bloemzuiger [Myzomela) ; een houtsnip; eene fraaie papegaai-duif [Ptilopus ornatus) 

 en nog andere soorten, alle sedert beschreven in het 4de deel van het Nederlandsch 

 Tijdschrift voor de Dierkunde. 



Dit alles mag als een belangrijke aanwinst voor de kennis der ornithologische fauna 



