111 



Astrapia gularis, Chalybaeus viridis en Oriolus aweus , welke huiden echter weinig weten- 

 schappelijke waarde hebben ^ omdat ze van de pooten en groote slagpenneu beroofd zijn. 

 Volgens mijn gevoelen kan men de bevolking zoo van dit gedeelte, als die van 

 geheel Nieuw-Guinea op ééne lijn stellen met de stammen, die Eiu-opa tijdens de 

 steen-periode bewoonden, doch ze zijn stellig minder ontwikkeld dan de latere bewoners 

 der paaldorpen in Zwitserland, die wel is waar het gebruik van metalen nog niet 

 kenden, doch reeds geweefde stoffen vervaardigden, zich met veeteelt bezig hielden en 

 het broodbakken verstonden. Sints duizende jaren verkeeren de Papoes reeds in zulk 

 een deemiswaardigen toestand, zonder eenig spoor van hun bestaan op aarde achter te 

 laten , en met alle recht kan men uitroepen : „ Geslachten op geslachten zijn gekomen 

 „ en spoorloos verdwenen ; hunner handen werk was niet bestand , doch de aarde , 

 „ Gods werk , staat in eeuwigheid." 



